In de tandheelkundige praktijk bestaat onduidelijkheid met betrekking tot taakherschikking. Dit signaleert de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). De onduidelijkheid heeft veelal te maken met buitenlandse “tandartsen” die niet geregistreerd staan in het BIG-register, maar wel voorbehouden handelingen verrichten zoals bijvoorbeeld het geven van een verdoving, trekken van elementen en behandelen van gaatjes. Ook gaat het over tandartsassistenten en tandtechnici die zelfstandig dit soort voorbehouden handelingen uitvoeren.

De IGZ vindt dat niet-tandartsen alléén voorbehouden handelingen mogen verrichten als aan een aantal eisen wordt voldaan. De IGZ baseert deze eisen op de Wet BIG (artikel 35, 36 en 38) en op uitspraken van het tuchtrecht.
- De tandarts moet fysiek aanwezig zijn in de praktijk voor overleg, advies en de mogelijkheid tot tussenkomst. Telefonische bereikbaarheid is niet voldoende.
- De tandarts moet overtuigd zijn van de bekwaamheid van de niet-tandarts. De niet-tandarts moet zich tegelijkertijd ook bekwaam achten.
- Opleiding van een niet-tandarts door de tandarts is alleen acceptabel als er toezicht op de opleiding is door professionals
- De tandarts geeft opdracht per patiënt en indien nodig aanwijzingen en evalueert de uitvoering; de opdrachtbeschrijving wordt schriftelijk vastgelegd in een protocol.
- De niet-tandarts informeert de patiënt dat hij of zij de voorbehouden handeling uitvoert in opdracht van de tandarts en vraagt de patiënt toestemming hiervoor.



Mondhygiënisten hebben speciale bevoegdheden:
- het toepassen van lokale anesthesie door het geven van injecties
- het behandelen van primaire caviteiten (het boren van en vullen van kleine gaatjes).