Op vrijdagmiddag 15 februari opende het Erasmus MC het Sikkelcelcentrum. Patiënten met sikkelcelziekte worden in dit centrum vanuit verschillende vakgebieden tegelijk behandeld. Deze multidisciplinaire aanpak zorgt voor een betere diagnostiek en behandeling van patiënten met deze aandoening. Uiteindelijk doel is een betere kwaliteit van leven en hogere levensverwachting. Patiënten uit de brede regio van Rotterdam, maar ook daarbuiten, kunnen bij het centrum terecht.

Patiënten met sikkelcelziekte worden wereldwijd gemiddeld 55 jaar. Zij hebben intensieve begeleiding nodig. Door hun chronische bloedarmoede, de voortdurende afbraak van bloed en de ijzerstapeling als gevolg van bloedtransfusies, lopen zij grote kans op schade aan hun organen. De ziekte is niet te genezen, maar met regelmatige controles kan de orgaanschade beperkt worden. Als in een vroeg stadium wordt ontdekt dat het met één van de organen niet goed gaat, kan de patiënt tijdig een juiste behandeling krijgen. Dit zijn bijvoorbeeld een medicijn dat het sikkelen van het bloed tegengaat of een bloedtransfusie.




De kracht van het sikkelcelcentrum zit in de bundeling van kennis. Patiënten worden behandeld door een hematoloog, verpleegkundige en maatschappelijk werker die bovendien een team van medisch specialisten kunnen raadplegen. Behalve de internist-hematoloog en kinderarts-hematoloog zijn dat onder andere een oogarts, longarts, cardioloog, orthopeed, klinisch geneticus, gynaecoloog, verloskundige en anesthesist. Zij weten precies wat sikkelcelziekte doet met het orgaan waarin zij gespecialiseerd zijn. Door deze gezamenlijke behandeling van patiënten kunnen de gevolgen van sikkelcelziekte zoveel mogelijk worden beperkt. Deze aanpak moet leiden tot een betere kwaliteit van leven van deze patiënten en uiteindelijk tot een betere levensverwachting.

Sikkelcelziekte is een erfelijke bloedziekte die met name voorkomt bij mensen die hun oorsprong hebben in de (sub)tropen, zoals Zuid-Amerika, Afrika, de Nederlandse Antillen en het Middellandse Zeegebied. In Rotterdam zijn naar schatting 15.000 mensen drager van de erfelijke informatie voor sikkelcelziekte. Dit betekent dat zij niet ziek zijn, maar de ziekte kunnen doorgeven aan hun kinderen. Het aantal patiënten met verschijnselen van de ziekte ligt waarschijnlijk rond de 600.