Dunbevolkte gebieden kunnen niet zonder apotheekhoudende huisartsen. Hun inkomsten bestaan uit een vaste, driemaandelijks toeslag per patiënt van de zorgverzekeraar én het inkoopvoordeel dat ze weten te bedingen. De apotheekhoudende huisarts krijgt elke maand een overzicht van de inkoopprijzen en van de prijzen die hij bij de zorgverzekeraar mag declareren. Van het verschil wordt 12 procent geclaimd door de zorgverzekeraars. Wat daarna overblijft, mag de huisarts gebruiken om de apotheek draaiende te houden.Door bij de groothandel kortingen te bedingen, konden apothekers hun winstmarges flink vergroten. Maar er valt minder voordeel te halen sinds op de geneesmiddelenmarkt een prijzenslag wordt uitgevochten.

"Nieuwe medicijnen zijn duur. Ze mogen alleen worden geproduceerd door de fabrikant die ze ontwikkeld heeft, en die mag zijn ontwikkelingskosten doorberekenen. Als na een aantal jaren dit patent vervalt en anderen het medicijn ook mogen maken, kan de prijs omlaag. Toch bleven deze 'generieke medicijnen' nog behoorlijk aan de prijs. Onnodig, bleek toen de minister de fabrikanten onderling tegen elkaar uitspeelde. Hij zei: de fabrikant die het medicijn het goedkoopste kan produceren, mag het doen. En toen bleek dat de prijzen met 80, 90 procent daalden. Er zaten dus behoorlijke winstmarges op. En de rekening kwam op het bordje van de zorgverzekeraars, die de kosten via de zorgpolis weer aan u en mij doorberekende. Het is dus niet meer dan fair dat dit aangepakt werd."

Aanvankelijk zag het er nog naar uit dat apotheekhoudende huisartsen per 1 juli een financiële tegemoetkoming zouden krijgen. Gisteren schreef de huisartsenvereniging LHV haar leden echter dat Zorgverzekeraars Nederland dat plan niet ondersteunt. En dat de huisartsenzorg op het platteland in gevaar is als er geen andere financiële ondersteuning komt."Het zou het beste zijn als apotheekhoudende huisartsen jaarlijks een vaste toeslag krijgen voor de bedrijfsvoering.