Op grond van de geneesmiddelenwet kan een recept voor medicatie alleen worden afgegeven door een arts, tandarts of verloskundige en een categorie van verpleegkundigen als die als zodanig is aangewezen bij (een nog vast te stellen) ministeriële regeling. In dit geval is in de eerste plaats de voorschrijvend psychiater verantwoordelijk voor het tijdig zorgdragen voor het stoppen met de medicatie. Daartoe behoort ook het duidelijk instrueren van de begeleiders. Maar ook de apotheek moet duidelijk kunnen weten hoe lang de medicatie moet worden afgegeven.

Het nieuwe artikel 23 van de Wet BIG bepaalt dat het ondermeer de taak is van de apotheker om advies te geven aan de patiënt aan wie de geneesmiddelen worden verstrekt over het gebruik van de middelen en voorts om het gebruik te bewaken.

De verantwoordelijkheid ligt daar waar onzorgvuldig is omgegaan met duidelijke en afdoende instructie. Maar ook bij gerede twijfel behoort de hulpverlener de psychiater en/of apotheek te raadplegen. Is geen sprake van duidelijke instructie, dan is de voorschrijvende psychiater aansprakelijk.