Een veel gebruikte combinatie in de behandeling met hogedosis chemotherapie van solide tumoren in Nederland is het CTC-schema. Gedurende vier dagen wordt de patiënt behandeld met de anti-kankermiddelen: cyclofosfamide, thiotepa en carboplatine. Variaties in erfelijk materiaal van de patiënt bepalen hoe groot de kans op bijwerkingen van deze chemotherapie is voor de patiënt. Dat blijkt uit het onderzoek van Corine Ekhart. Deze kennis is belangrijk voor de verbetering van hogedosis chemotherapie.

Hogedosis chemotherapie, waarbij vaak een CTC-schema wordt aangehouden, is een behandeling die veel vraagt van patiënten. Het kan ernstige en soms zelfs levensbedreigende bijwerkingen veroorzaken. Daarom is verbetering van de behandeling nodig. Ekhart onderzocht de rol van variaties in erfelijk materiaal bij de behandeling. Deze bleken geen grote invloed op de bloedspiegels van de anti-kankermiddelen te hebben, maar wel op het optreden van toxiciteit. Bij patiënten die hogedosis chemotherapie krijgen kan het daarom belangrijk zijn om variaties in erfelijk materiaal te bepalen om vooraf vast te stellen of patiënten een verhoogd risico hebben op het optreden van bijwerkingen.

22-09-2008, 14:30 uur , Academiegebouw, Domplein 29, Utrecht.
Corine Ekhart, Farmaceutische Wetenschappen Proefschrift: Pharmacogenetics and Pharmacokinetics in high-dose alkylating chemotherapy Promotor 1: Prof dr J.H. Beijnen Promotor 2: Prof dr S. Rodenhuis Copromotor 1: Dr A.D.R. Huitema Over Corine Ekhart Corine Ekhart (27) rondde haar studie farmacie af in februari van dit jaar. Voor farmaceuten is de arbeidsmarkt nog gustig gezind, want Corine vond vrijwel direct een baan als onderzoeker in het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis. Daar doet ze onderzoek naar de invloed van polymorfisme op de effectiviteit van de behandeling van kanker. Het is geen toeval dat Corine op deze onderzoeksplek zit. Op haar dertiende, overleed haar moeder aan borstkanker. “Dat is een reden dat ik me graag bezighoud met genezing van mensen.” In eerste instantie wilde ze geneeskunde studeren, maar dat vond ze toch een beetje te dicht op de patiënt. Vandaar de keuze voor farmacie. Maar die studie viel haar nogal tegen. Tijdens haar stages merkte ze dat ze te veel met management en te weinig vakinhoudelijk bezig zou zijn als apotheker. In de ziekenhuisapotheken vond ze de lijnen te lang. Na twee jaar studie stopte ze, deels door persoonlijke omstandigheden. Na twee jaar besloot Corine de draad weer op te pakken en sloot ze in februari haar studie af. Omdat ze geen apotheker wilde worden, ging ze naar het Studenten Service centrum voor een beroepskeuzetest. Daar kwam uit dat ze het leuk vond om onderwerpen goed uit te diepen en onderzoek te doen. Toen er een vacature voor projectapotheker was in het Slotervaartziekenhuis, solliciteerde Corine daarop. “Ik had het idée dat ik in deze baan wel dieper op een onderwerp in zou kunnen gaan. Die baan was al vergeven toen ze op gesprek kwam, maar ze hadden wel de onderzoeksbaan die ze nu heeft voor Corine in de aanbieding. Ze is net begonnen, en kan er nog weinig over zeggen, maar de eerste ervaringen zijn gunstig. Kijkend naar de toekomst, zegt Corine: “Ik heb geen vastomlijnd toekomstplan, maar heb de komende tijd een leuke baan en daar ben ik erg tevreden mee.”