In de afgelopen jaren steeg het spoedzorggebruik met 6,8%. Dat is een aanmerkelijk hoger dan de 3,5% die gemiddeld is toegestaan voor de gezondheidszorg. Het is ook veel meer dan de één procent die op conto staat van de veroudering en bevolkingsgroei. Hoe gaan professionals op ambulancediensten, huisartsenposten en Spoedeisende Hulpafdelingen om met die 6,8%?

Deze vraag kwam steeds terug in de interviews die ik op donderdag 18 september gaf ter gelegenheid van het uitkomen van het boek Atlas en Scenario’s van Spoedzorg. Dat percentage van 6,8% is de belangrijkste uitkomst van dat boek. Ook op het congres op 19 september Recente Ontwikkelingen in de Spoedzorg kwam deze vraag terug. Mijn antwoord was en is het volgende. Wie vraaggestuurd werken als uitgangspunt heeft, gaat mee met de toenemende eisen en vragen om spoedzorg uit de bevolking. Ik doe dat niet zonder meer. Want als politiek en veld dat doen, blijven er op langere termijn onvoldoende artsen om planbare zorg te leveren en chronische zieken te behandelen.

Mijn voorkeur gaat daarom uit naar wat ouderwets heet volksopvoeding. Goede voorlichting hoort daarbij. Over wanneer wel en niet naar de SEH en HAP te gaan. Reclamespotjes op regionale televisiestations met de boodschap Kom alleen als het dringend is horen daar ook bij. De Power Point slides en de per slide uitgesproken tekst van mijn lezing op het congres zijn beschikbaar op www.integratedcare.nl doorklikken op spoedzorg.