Volgens de Luxemburgse EU-commissaris Reding is Europa klaar voor de toekomst (ANP). Ze wil er voor zorgen dat web 3.0, de nieuwe generatie internet, in Europa wordt gemaakt èn gebruikt. Maar is Europa daar echt klaar voor of heeft het alleen het idee er klaar voor te zijn?

Web 3.0 is het logische vervolg van web 1.0 en 2.0. Bestond web 1.0 slechts uit statische sites waar geïnteresseerden alleen informatie konden vinden, in web 2.0 staat interactiviteit voorop. Meerdere gebruikers kunnen daarin informatie toevoegen en bewerken, en er is geen sprake meer van één webmaster of contentmanager. Hierdoor kunnen blogs en wiki’s snel groeien. Het bekendste voorbeeld hiervan is natuurlijk Wikipedia.

Maar wat is dan web 3.0? Reding spreekt over “naadloos netwerken”, de kloof tussen mobiele en vaste lijnen zou verdwijnen. De journalist John Markoff, die de term web 3.0 de term als eerste gebruikte, spreekt over een intelligenter web, meer openheid en het samensmelten van verschillende technologieën tot een geïntegreerd geheel. Dit valt te verduidelijken met een voorbeeld. De meeste mensen hebben tegenwoordig een groot aantal wachtwoorden. Telkens weer moeten deze wachtwoorden ingevoerd worden, maar ook moeten deze regelmatig veranderd worden. Een duidelijke web 3.0 ontwikkeling zou zijn dat al die wachtwoorden vervangen worden door één identiteit waarmee men overal toegang krijgt.

Voor zorgverleners kan web 3.0 een uitkomst zijn. In de acute zorg kan namelijk veel gemakkelijker gecommuniceerd worden als al de verschillende systemen vloeiend in elkaar overlopen. Denk hierbij ook aan communicatie tussen verschillende regio’s en landen. Dit leidt tot efficiënter handelen en komt in theorie de kwaliteit van de geleverde zorg en gezondheidsuitkomsten ten goede.

Toch lijkt het allemaal nog ver weg. Hoe kan men zorgen dat al die verschillende systemen als computers, pda’s en mobiele telefoons echt op elkaar aangesloten zijn? Willen verschillende fabrikanten en providers er wel aan meewerken? Iedere dienst, regio of land heeft ook nog eens haar eigen subcultuur en haar eigen systemen wat het er niet makkelijker op maakt.

Daarnaast zijn veiligheid en privacy belangrijke aspecten. Met bijvoorbeeld één identiteit voor alle toepassingen zijn de gevolgen veel groter als deze identiteit gestolen wordt. Juist binnen Europa, waar men streeft naar een goede bescherming van privacy, zal het daarom moeilijk zijn web 3.0 applicaties, zeker op korte termijn, in te voeren. Het is daarom afwachten of Europa wel voorop kan lopen met web 3.0. Misschien worden we wel afgetroefd door Azië of Zuid Amerika? De tijd zal het leren.

Tom van de Belt – Acute Zorgregio Oost

Dit bericht is eerder geplaatst op www.azo.nl/blog.htm.