In de basisverzekering voor ziektekosten bestaat een verplicht eigen risico van € 155. In aanvulling op dit verplichte eigen risico kunnen mensen kiezen voor een vrijwillig eigen risico in ruil voor een premiekorting. In zijn proefschrift Voluntary Deductibles and Risk Equalization: A complex interaction, concludeert Richard van Kleef dat de premiekortingen omhoog kunnen zodat meer mensen voor een vrijwillig eigen risico kiezen.

Bovendien zou het eigen risico voor ouderen en chronisch zieken niet moeten gelden voor de kosten vanaf € 0 maar voor de kosten vanaf een hoger bedrag. Van Kleef promoveert vrijdag 6 februari 2009 aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Doelmatigheidseffect
Richard van Kleef deed onderzoek naar de premiekorting voor eigen risico’s in de Nederlandse, Duitse en Zwitserse verzekeringsmarkten bij het instituut Beleid & Management Gezondheidszorg. Hij verklaart waardoor de lage premiekortingen in de basisverzekering worden veroorzaakt en hoe het doelmatigheidseffect van eigen risico’s kan worden vergroot. Aantrekkelijker
Verhoudingsgewijs zijn de premiekortingen nu een stuk lager dan in de vroegere particuliere ziektekostenverzekering. Hierdoor kiest nog maar 5% van alle volwassenen een vrijwillig eigen risico. Van Kleef stelt dat het wel degelijk mogelijk is om meer mensen voor een vrijwillig eigen risico te laten kiezen. In de eerste plaats kunnen verzekeraars de premiekorting met bijna de helft verhogen zonder hierop verlies te lijden. Daarnaast zou de overheid verzekeraars kunnen toestaan de korting te differentiëren naar bijvoorbeeld leeftijd. Ouderen krijgen dan een hogere korting dan jongeren, omdat ouderen bij hetzelfde eigen risico meer kosten uit eigen portemonnee betalen. Een leeftijdsafhankelijke korting is eerlijker en maakt het vrijwillig eigen risico voor ouderen aantrekkelijker.

Eerste stap
Eigen risico’s vergroten het kostenbewustzijn van mensen, wat leidt tot lagere kosten in de gezondheidszorg. Dit effect kan worden versterkt door het eigen risico voor ouderen en chronisch zieken te laten starten bij een hoger bedrag. Iemand met diabetes die jaarlijks ten minste € 1.000 aan behandelkosten heeft, weet nu zeker dat hij zijn eigen risico zal overschrijden. De kosten spelen daardoor nauwelijks een rol bij de keuze van een behandeling. Als de verzekeraar de kosten tot € 1.000 vergoedt en dan pas het eigen risico laat ingaan, heeft deze persoon wél een goede reden om op de kosten te letten. Een leeftijdsafhankelijk startpunt, bijvoorbeeld € 0 voor 18 – 49 jaar, € 750 voor 50 – 69 jaar en € 1.500 voor de 70-plussers, is volgens Van Kleef een effectieve eerste stap.

Bron: ErasmusMC