In tal van regio’s komen grote samenwerkingsverbanden van huisartsen op. Ze heten stadsmaatschappen,  BV’s voor chronische aandoeningen of corporaties. Vaak zijn er meer dan 100 huisartsen bij deze organisaties aangesloten. Ze fungeren als marktpartijen bij onderhandelingen met bijvoorbeeld zorgverzekeraars, ziekenhuizen en GGz instellingen.

Ook fungeren zij als zorggroep om tezamen keten-DBC’s te declareren voor patiënten met diabetes en nu binnenkort voor COPD-patiënten. De aansturing van corporaties is lastig en berust bij huisartsen die dat erbij doen. De achterban is niet gewend om in grotere verbanden te functioneren. Daarnaast zijn er gezondheidscentra die hun eigen zaakjes wel kunnen regelen en eigenlijk minder behoefte hebben aan zo’n corporatie.

Een programmaleider voor COPD zorg en andere vormen van geïntegreerde zorg stelde prof.dr. Guus Schrijvers de afgelopen weken de vraag hoe te handelen, indien een corporatie maar niet opschiet met haar besluitvorming en haar eigen inrichting.

Guus Schrijvers was verheugd dat voor het eerst sinds dertig jaar, toen in de jaren zeventig de gezondheidscentra opkwamen, beweging in de eerstelijn bestaat. De inrichting van die brede, ondersteunende samenwerkings-verbanden in de eerstelijn kost tijd. Ook de ervaringen in Engeland om te komen tot Primary Care Trusts wijzen daarop.

Guus Schrijvers  wijst corporaties af die uitsluitend over chronische zorg gaan. Op termijn zou daar ook  de verantwoordelijkheid voor huisartsenposten, ondersteuningsbureaus en andere gemeenschappelijke uitvoeringstaken moeten berusten. Wat hij lastig vindt is, dat de corporaties van huisartsen thans vooral reactief zijn. Zij moeten reageren op initiatieven van anderen, van geestelijke gezondheidszorg, gemeenten, COPD-ketenbekostiging en preventieve interventies bevorderende GGD’en.

Hij zou graag de corporaties willen uitdagen om zelf een strategisch plan op te zetten en hij gaat een corporatie binnenkort daarbij helpen. Een echte oplossing tegen niet vooruit te branden corporaties heeft hij niet. Een zorg- innoverende programmaleider heeft ook wel eens wind tegen. “Laat je humeur er niet door verpesten en ga niet het vak uit”. Dat is op dit moment zijn troostend antwoord.

Auteur: prof.dr. Guus Schrijvers