Montarop Sudhadham onderzocht de veronderstelling dat nieuwe, door de mens gemaakte, milieus kansen bieden voor aanpassing van schimmels die vervolgens een evolutie doormaken die in de natuur nooit plaatsgevonden zou hebben. De moderne mens creëert als het ware nieuwe, mogelijk virulente genotypen (de volledige erfelijke informatie over de eigenschappen van een organisme). Begrip van de oorzaken van deze evolutie biedt de mogelijkheid de bron van de problemen aan te pakken met maatregelen die de evolutie een andere kant op sturen met minder gevaar voor de mens. Voorbeelden kennen we van virussen en bacteriën die asymptomatisch op dieren voorkomen, zoals het SARS-, Ebola- en Hantavirus. Sudhadham stelt dat het steeds duidelijker wordt dat veroorzakers van infectieziekten vanuit reservoirs in de natuurlijke omgeving kunnen komen, waar ze relatief onschuldig kunnen zijn. Ze laat zien dat de mens mogelijkheden voor adaptatie en voor het toenemen van virulente genotypen heeft gecreëerd. Artificiële omgevingen kunnen de evolutie stimuleren en pathogene genotypen doen opkomen die anders niet ontstaan zouden zijn. Een van de praktische implicaties is de noodzaak om protocollen voor hygiëne en preventie voor openbare badgelegenheden op te stellen.