Aan het congres Integrated Care: Integration and coordination of work related care: from prevention to rehabilitation namen vele personen deel die werkzaam zijn bij toonaangevende maatschappelijke instanties. Ik noem een paar namen: ZonMw directeur Henk Smid, LHV vice voorzitter Paul Habets, Menzis directeur Innovatie Harry Nienhuis, Achmea top man Kees Jan Goudzwaard. En daarnaast waren universiteiten in de persoon van de hoogleraren Willem van Mechelen (VUmc), Jan Willen Groothoff (UMC Groningen) en Guus Schrijvers, UMC Utrecht ook goed vertegenwoordigd. Alleen het Ministerie van Sociale Zaken schitterde door afwezigheid. Het was de Nederlandse Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsgeneeskunde niet gelukt om een spreker, forumlid of toehoorder van dat ministerie naar Papendal te krijgen. Ondergetekende heeft de organisatoren in de wandelgangen getroost met het volgende verhaal. In 1970 is het toen bestaande Ministerie van Sociale Zaken en Volksgezondheid (SZVG) ontvlochten. SZVG secretaris-generaal en Public Health man Piet Muntendam heeft zich als een leeuw verzet tegen de splitsing in twee ministeries voor Sociale Zaken (SZ) respectievelijk Volksgezondheid. Hij voorzag verwaarlozing van de bedrijfsgezondheidszorg door het losstaande Ministerie van Sociale Zaken. En zo is het sinds 1970 ook gegaan. Het ligt niet aan de zittende generatie leidinggevende bedrijfsartsen en SZ  topambtenaren. De arbeidsgeneeskunde is sinds 1970 een politiek weeskind: VWS mag zich niet ontfermen over de bedrijfsartsen en meenemen in de ontwikkeling van richtlijnen, kwaliteitsindicatoren en nieuwe aandacht voor preventie. De Inspectie voor de gezondheidszorg mag er niet inspecteren. En Sociale Zaken interesseert zich er niet voor. Komt niet naar Papendal.