One Comment »

• Arend Zeevat zegt:

  9 oktober, 2009 om 04:02

  Seminar over sponsoring door de farmaceutische industrie

  Met handen en voeten gebonden?

  Op 11 december (1998) hield Health Action international (HAI) in Parijs een seminar over de voor- en nadelen van sponsoring door de farmaceutische industrie. Steeds meer patiëntengroepen, onderzoekers en GGz-instellingen zien zich, door toenemende privatisering van de gezondheidszorg, gedwongen een beroep te doen op geld van de industrie om hun voortbestaan zeker te stellen. Dit roept vragen op over de onafhankelijkheid van dergelijke industrieën. Deviant stuurde zijn redactielid Pleun van Vliet op reportage.

  Is het mogelijk om geld van de farmaceutische industrie te accepteren en tegelijkertijd de prioriteiten van deze industrie kritisch te volgen? Of leidt sponsoring tot verzachting of zelfs verstomming van kritiek? En wat zijn de alternatieven? De gemoederen liepen hoog op in Parijs, maar over één ding waren de discussianten het eens: we kunnen de klok niet meer terugdraaien, maar we kunnen wel zien hoe laat het is.

  Belangenverstrengeling

  De discussie wordt geopend door voorzitter David Gilbert (Engeland), die uitlegt waarom de kwestie van sponsoring van de gezondheidszorg door de farmaceutische industrie aan de meest wezenlijke aspecten van ons mens-zijn raakt: “Het gaat over gezondheid, waar wij ons allen sterk voor maken. Het gaat over geld, wat voor de meesten van ons ook een belangrijk onderwerp is. En het gaat over relaties: hoe voel je je als je geld van je vrienden aanneemt, of van je ouders? Het is niet helemaal sex, drugs en rock ‘n roll, maar het komt wel aardig in de richting.”
  Gilbert stelt dat in Engeland 50% van al het medisch-wetenschappelijk onderzoek betaald wordt door de farmaceutische industrie. Hij meent dat, met de toenemende zorg om geld in de GGz, sponsoring beschouwd kan worden als een pil, een remedie voor chronisch geldgebrek. De vraag, zo zegt hij, is dan hetzelfde als bij elk medicijngebruik: “Kan deze pil op verstandige wijze worden gebruikt? Wat de voordelen van sponsoring zijn is wel duidelijk (namelijk geld), maar wat zijn de nadelen?”.

  Een eerste antwoord op deze vraag werd aangereikt door Charles Medawar (Engeland), die de ontwikkelingen van de farmaceutische industrie sinds 20 jaar kritisch volgt. Volgens Medawar vormt sponsoring een regelrechte bedreiging voor de democratie. Hij noemde het voorbeeld van de World Health Organization (WHO), die voor 70% van haar inkomsten afhankelijk is van de farmaceutische industrie. Terwijl de WHO geacht wordt op mondiaal niveau onafhankelijk de criteria voor verschillende stoornissen vast te stellen en beleid daaromtrent te bepalen, wordt in de zogenaamde consensusforums doorgaans zitting genomen door personen van wie connectie met de farmaceutische industrie bekend is. Als een desastreus gevolg van dergelijke belangenverstrengeling noemt hij de voortdurende uitbreiding en nivellering van de diagnose ‘depressie’, waarvoor inmiddels meer dan 100 omschrijvingen bestaan. De implicatie hiervan is, volgens Medawar, duidelijk: door via de consensusforums het begrip depressie op te rekken, wordt de groep depressieven kunstmatig vergroot en de afzetmarkt voor anti-depressiva uitgebreid. Het door sponsoring ‘kopen van stemmen’ in de forums bedreigt de kritische en onafhankelijke positie van de WHO en maakt een democratisch beslissingsproces onmogelijk. Hierdoor ontstaat een situatie waarbij ‘de staart met de hond kwispelt’.

  Bron: http://www.tijdschriftdeviant.nl/teksten/020art01.htm (maart 1999)

  Hoe zit het hier met het ethisch/morele bewustzijn? Is dat in deze branche überhaupt nog wel aanwezig?
  

  Login om te reageren