Afgelopen maandag is cardioloog en essayist Ad Dunning na een operatie Overleden.

Het is de hoogleraar cardiologie Arend Jan Dunning niet gelukt ‘staand’ te sterven.

In 1999 zei hij in dagblad Trouw: ”Ik ben nu achter in de zestig. Ik heb enig lek en gebrek en begin dus na te denken over de beperkingen van mijn bestaan. De realiteit van het levenseinde is mij goed bekend. Ik voel er erg weinig voor om in mijn slaap te overlijden. Ik zou graag van iedereen afscheid nemen. Ik zou, zoals generaal De Gaulle zei, vivant, staande, ‘levend dood’ willen gaan, maar dat heb je niet te kiezen”.

In juni van dit jaar werd door de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) de Van Walree Prijs 2009 voor medische wetenschapscommunicatie toegekend aan A.J. Dunning.

Prof. dr. A.J. (Arend Jan) Dunning (1930), cardioloog,was een van de pioniers in het aan een breed publiek presenteren en uitleggen van de belangrijke ontwikkelingen in de medische wetenschap en de gezondheidszorg. Hij schreef daarover in Elsevier, NRC en De Gids, trad op voor radio en schreef onder meer Broeder ezel (1981) over het onvermogen van de geneeskunde. Daarvan werden 67.000 exemplaren verkocht. Dunnings bijdragen zijn volgens de Akademie breed, steeds origineel en ze bieden de nodige stof tot nadenken. Hij liet niet alleen de fascinerende mogelijkheden van de medisch-wetenschappelijke vooruitgang zien, maar wees als een van de eersten op de beperkingen en risico’s van de geneeskunde. Ook buiten de medische wetenschapsvoorlichting is Dunning maatschappelijk actief geweest: hij was bijvoorbeeld lid van de Gezondheidsraad, en als vicevoorzitter van de Commissie Dekker werkte hij aan het Nederlandse zorgstelsel.

Dunning was jarenlang hoofd van de afdeling cardiologie van het AMC. Ook was hij een van de belangrijkste regeringsadviseurs op het gebied van de gezondheidszorg. In 1998 leidde hij als buitenstaander de commissie die de kandidatenlijst van de PvdA samenstelde voor de Kamerverkiezingen. Hij vertelde toen dat hij verbijsterd was over wat hij noemde de territoriumdrift van de Kamerleden. Verder was hij een van de oprichters van het Republikeins Genootschap.

Dunning schreef talloze essays, columns – van 1982 tot 1993 in NRC Handelsblad – en een vijftal boeken, o.a. Broeder Ezel (1981), Stof van dromen (1997), Betoverde wereld (1999) en Post Mortem (2003).

In ‘zijn’ AMC in Amsterdam-Zuidoost werd de voormalig cardioloog en schrijver Arend-Jan (Ad) Dunning behandeld aan slokdarmkanker.Na een operatie aan slokdarmkanker overleed hij. Hij was 78 jaar.

Op Mensenlinq is een condoleanceregister aangemaakt