Vrouwelijke artsen hebben minder last van zwarte lijst Ribiz
Ribiz zegt toe de lijst aan te passen
Veiligheid en kwaliteit in de zorg zijn essentieel. Patiënten moeten kunnen nagaan welke artsen bijvoorbeeld in gebreke blijven bij operaties. Met het publiceren van de lijst op internet wil VWS deze informatie voor iedereen beter toegankelijk maken. Hoe transparant is de “zwarte lijst” van Ribiz? We namen de proef op de som en kwamen tot de conclusie dat vrouwelijke medisch professionals moeilijker terug te vinden zijn op de zwarte lijst.
Vrouwen worden alleen op meisjesnaam in register en zwarte lijst. In het register staat het geslacht van de geregistreerde er wel bij. Op deze “zwarte lijst”ontbreekt deze informatie. Een klein detail, mogelijk met grote gevolgen. We leggen het uit aan de hand van een geval uit 2007. Op Medicalfacts was veel aandacht voor de misstanden bij Daidalos, en in 2007 is de arts/psychotherapeute Moll van Charante ook geschorst.
Op de site van het RIBZ (Registratie en informatie beroepsbeoefenaren in de zorg): http://www.ribiz.nl/ zochten we haar gegevens op in de zogenaamde “zwarte lijst”voor medisch professionals. Op de naam Moll van Charante vonden we haar niet terug. Wel kende we nog de oude BIG-registratienummers waarmee Mw. Lieneke Moll van
Charante was geregistreerd: 79042747316 (psychotherapeut) & 19042747301 (arts). In de zwarte lijst vonden we haar uiteindelijk terug op een naam niet ze niet gebruikt in het dagelijks leven, Meulen, van der C.C.. We vonden dus in de lijst op de naam waarmee ze voor patiënten niet bekend was. Een kwalijke zaak. Patiënten moet dus iemands meisjesnaam weten en deze boven water halen om een medicus te vinden. Dat een dergelijke transparante lijst noodzakelijk bleek vorige week wel. Van de 30 Artsen en psychologen met een beroepsverbod bleken 8 van hen nog steeds actief in hun vakgebied
We namen contact op met Ribiz en legde dit geval voor, en meldde dat vrouwelijke medici niet in een oogopslag te vinden zijn. En patiënten dus beter beschermd zijn tegen mannelijke zorgverleners die door een tuchtrechter of het college van medische toezicht uit hun beroep zijn gezet. De woordvoerder van het Ribiz melde dat dit onderdaad een probleem was waar men niet direct over nagedacht had. Wij hebben het Ribiz aangegeven dat het wenselijk is on in elk geval het geslacht te vermelden en dat het, indien mogelijk, ook wenselijk zou zijn om mensen met beide namen te vermelden. De woordvoerder heeft MedicalFacts toegezegd zo snel mogelijk de lijst te zullen verbeteren. Nog geen 10 minuten later belden het Ribiz met de mededeling, in de nabije toekomst niet alleen de meisjesnaam vermelden maar ook het geslacht en de naam waarmee iemand bij het GBA staat ingeschreven. Wij hopen dat het Ribiz onze suggesties ook snel gaat doorvoeren
.
Even los van de hele kwestie op microniveau, want het zegt ook iets over de gang van zaken in het algemeen op macroschaal helaas…
Er kleeft best wel veel negativisme aan dit bericht, die een smet werpt op de sector, juist vanwege de zwijgcultus met het onderwerp letselschade versus het disfunctioneren van een medisch practicus. Het klinkt een beetje als een heksenjacht op dokters met een zwarte lijst, en dat riekt naar zwaar verzaken van beleidmakers/executers.
Maar waarom moet er een zwarte lijst zijn? Als de overheid nu eens echt strafrectus beleid zou hanteren voor diegene die echt straf verdienen, dan is een zwarte lijst niet eens meer nodig. Laat men beginnen de wet werkzaam te laten zijn zoals dat is beschreven, en niet zoals Prof. Dr. Legemaate dit als aanklacht daartegen benoemd, een bewust verzaken als partners in crime door diversen in functie.
Het is goed dat Medicalfacts dit microniveau-voorval exposeert, want het is een van de voorbeelden van een disfucntioneren van het kwaltiteits beheer en controle systeem in tweede instantie, met impliciet een benoeming van een gebrek aan werkelijk strafmatig corrigeren daar waar nodig is, en het is ook een roep om meer integriteit in de uitvoering en beoordeling van medisch handelen, (ook of misschien juist door de overheid) van de zorgconsument.