Twintig procent van de coassistenten heeft tijdens de opleiding seksueel intimiderend gedrag ervaren. ‘Daders’ zijn niet alleen patiënten, maar ook dokters die de coassistenten op de werkvloer begeleiden. Echter, vijftien procent van deze dokters voelt zich op hun beurt zelf ook weleens seksueel geïntimideerd. Dat blijkt onder meer uit een grote enquête van het UMCG onder ruim 1.200 coassistenten en hun begeleiders in de opleidingsziekenhuizen in de regio Noord Oost Nederland. De resultaten van deze enquête werd op 5 november gepresenteerd op het symposium ‘Seks in de witte jas; grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer’.

“Zo stuk, jij ziet er vandaag weer prachtig uit”, is een uitspraak die op zich prima kan tussen echtelieden, maar een heel andere lading krijgt wanneer een opleider dat zegt tegen een coassistente. Toch komen dergelijke uitspraken vaker voor en worden ze als krenkend ervaren. Dit bleek uit intervisiebijeenkomsten met eerste- en tweedejaars studenten van de masteropleiding Geneeskunde en hun begeleiders. Voor het UMCG was dit aanleiding om aandacht te besteden aan seksuele intimidatie op de werkvloer met een symposium en een enquête onder coassistenten en hun opleiders. Het UMCG-onderzoek is het eerste onderzoek naar seksuele intimidatie in Nederland dat zich richt op zowel coassistenten als hun begeleiders.

Uitkomsten enquête
Uit eerder gepubliceerd onderzoek over seksuele intimidatie blijkt dat een op de drie tot vijf vrouwelijke medische studenten tijdens hun opleiding te maken krijgt met hen onwelvallige seksueel getinte aandacht van patiënten, medestudenten of hun begeleiders. Dertig procent van hen heeft daar kortere of langere tijd last van, met een negatief effect op welbevinden en/of functioneren.
Uit het UMCG-onderzoek blijkt dat het ervaren seksueel intimiderende gedrag vooral bestaat uit opmerkingen over het uiterlijk, persoonlijke vragen over het liefdesleven en lichamelijk contact. ‘Daders’ zijn vooral medisch specialisten en patiënten. Volgens tachtig procent van de coassistenten wordt tijdens de huidige opleiding aandacht besteed aan de omgang met seksueel intimiderend gedrag. Slechts twintig procent van de specialisten en arts-assistenten meldden dat dit onderwerp tijdens hun opleiding aan bod is gekomen. Opvallend is verder dat, hoewel vijftig procent van de coassistenten aangeeft bekend te zijn met de meldingsprocedure, het aantal meldingen zeer beperkt is.

Zero-tolerance
Het UMCG hanteert een ‘zero-tolerance’ beleid op het gebied van seksuele intimidatie en beschikt over vertrouwenspersonen waar medewerkers terecht kunnen voor hulp en advies. Door het onderwerp bespreekbaar te maken en erover te discussiëren, wil het UMCG de weerbaarheid van ‘slachtoffers’ en het verantwoordelijkheidsbesef van ‘daders’ vergroten.