Slechts 26% van de academische medische centra in de Verenigde Staten verbiedt zijn faculteiten deel te nemen aan ghostwriting. “It is ironic that ghostwriting, a major threat to public health, is generally not prohibited within institutions that exist to train physicians and improve the public health.”

In Nederland is er geen aanvullende normstelling voor ghostwriting. Het is in de wetenschap beslist ongewenst dat publicaties aan personen worden toegekend die het onderzoek niet hebben verricht noch de publicatie hebben geschreven. De RVZ maakte in 2008 gewag van de nieuwe richtlijn van de Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek die beoordeling van onderzoekscontracten verplicht stelt. Daarmee kan volgens het rapport worden voorkomen dat onafhankelijke publicatie van ongunstige onderzoeksresultaten wordt verhinderd. Om de kwaliteit van onderzoeksprotocollen te verbeteren, moeten volgens het rapport medisch-ethische commissies onderzoeksprotocollen niet alleen op medisch-ethische aspecten toetsen, maar ook op methodologie, statistische merites en klinische relevantie. Voorts mag de sponsor geen invloed uitoefenen op het publicatiebeleid, dient het resultaat van onderzoek ongeacht de uitkomsten openbaar gemaakt te worden en moeten opdrachtgevers en financiers worden vermeld bij publicatie van onderzoeksresultaten. Voor zover bij MedicalFacts zijn er in Nederland geen richtlijnen bij de UMC
Als remedie tegen ghostwriting beveelt de RVZ aan dat betalingen aan artsen die hun naam verbinden aan een artikel moeten worden vermeld bij publicatie. Een enigszins opmerkelijke aanbeveling, omdat ghostwriting een vorm van misleiding is die niet meer werkt als de misleiding aan het licht komt.

Bron: PLoS Medicine