De eerstelijn is populatie gestuurde zorg. Huisartsen en andere professionals in de eerstelijn richten  zich op de populatie van hun wijk of dorp. Daardoor ontstaat er per wijk een monopolie voor bijvoorbeeld een gezondheidscentrum. Omdat er standaardprotocollen tussen eerstelijners tot stand komen, bijvoorbeeld voor de zorg aan COPD patiënten (zie ook het bericht hierboven), is er geen concurrentie tussen zorggroepen die in dezelfde regio werken. Want het product is hetzelfde.

Zorgverzekeraars kunnen dus geen eigen zorgprogramma’s inkopen. Dit monopolie is een gewenst monopolie. Want alleen dan is de zorg dicht bij huis en voor chronische zorg samenhangend aan te bieden. Wie een lokaal of regionaal monopolie in de eerstelijn heeft, heeft veel uit te leggen. Dan zijn de eisen voor transparantie, verantwoordingsprocedures, klachtenprocedures en governance extra hoog. Het gezondheidscentrum of de zorggroep die dan faalt, raakt zijn licentie kwijt. En moet stoppen met alle zorgverlening.

Er is concurrentie om de markt en niet op de markt. Dit heldere verhaal vertelde LVG directeur Leo Kliphuis tijdens een symposium van de Stichting Roset (Regionale Ondersteunings Structuur Eerstelijn Twente). Dat vond plaats op donderdagavond 4 februari in Enschede. Aan de bijeenkomst namen circa 200 eerstelijns professionals deel. Prof.dr. Guus Schrijvers trad op als symposiumvoorzitter.