Uitweg, een waardig levenseinde in eigen hand
Euthanasie geeft een arts pas als voldaan is aan de wettelijke eisen en zijn persoonlijk geweten. Bij ‘zelfeuthanasie’ ligt de regie over een waardig sterfbed bij de persoon zelf. Dat lijkt onmogelijk, maar hoeft het niet te zijn. Dit boek beschrijft twee manieren: de ene is om de juiste hoeveelheid van een dodelijk medicijn te verzamelen en — als het niet anders kan — die in te nemen. De andere is bewust versterven: stoppen met eten en drinken.
‘Bewust versterven’ staat als gruwelijk te boek. Weinig mensen weten dat je honger en dorst met hulp van verzachtende zorg kunt verlichten. Daarbij is de hulp van dierbaren onmisbaar. Ernstig zieke of oudere mensen die niet willen ‘versterven’, kunnen in dit boek lezen hoe zij hun eigen ‘pil van Drion’ kunnen samenstellen.
Boudewijn Chabot en Stella Braam hopen bij te dragen aan de emancipatie van de burger, die door ziekte of ouderdom de dood in de ogen kijkt: ‘Als het levenseinde in zicht komt is het machtsverschil tussen arts en patiënt erg groot.’
De uitgever en de schrijver van dit boek willen op geen enkele wijze een impulsieve, eenzame en verminkende zelfdoding bevorderen. Er is hen geen onderzoek bekend waaruit blijkt dat de informatie die hier wordt geboden de drempel voor suïcide verlaagt. De uitgever en schrijver van dit boek zijn niet aansprakelijk op welke wijze dan ook, voor de gevolgen die de interpretatie door de lezer van dit boek op de lezer zelf dan wel op derden zouden kunnen hebben. De uitgever en de schrijver van dit boek beogen op geen enkele wijze lezers, onder wie patiënten, artsen, hulpverleners en vertrouwenspersonen, ertoe te bewegen buiten de grenzen van geldende wet- en regelgeving te treden.’
