In het Londense St.Mary’s Hospital vinden jaarlijks 4000 bevallingen plaats. Zij vinden plaats in een geboortecentrum (birth centre), waarvan er in de UK duizend bestaan. Deze centra staan onder leiding van eerstelijnsverloskundigen ofwel vroedvrouwen.

Van de 4000 bevallingen vinden er 1200 plaats met behulp van een keizersnede. Daarom staan de geboortecentra aan de rand van de ziekenhuizen. Gaat er iets mis tijdens de bevalling, dan is men binnen enkele minuten in de Ok voor een keizersnede. Dankzij de hoge bedrijfsdrukte van 4000 bevallingen, loont het en lukt het om altijd een team van gynaecoloog, anaesthesist, kinderarts en echografist overeind te hebben.

Binnen het geboortecentrum van St Mary Hospital kan geen pijnbestrijding worden geboden. Epiduraal prikken gebeurt alleen in het ziekenhuis. Van de 4000 bevallingen worden 800 door gynaecologen gedaan. Zij worden daarvoor uit particuliere verzekeringen of door de kraamvrouwen zelf betaald.

Al deze informatie pikten deelnemers aan de Internationale Masterclass Spoedzorg op die van 10 tot 12 maart plaatsvond in Londen. Zij bezochten het St.Mary’s Hospital op donderdag 11 maart. Zie hiervoor het betreffende  bericht hierboven. In een debriefing sessie kwamen deelnemers van deze masterclass tot de conclusie dat de organisatie van verloskundige zorg zo gek nog niet is. Wat wel nodig is, is schaalvergroting. Niet alle Nederlandse ziekenhuizen kunnen in dit model verloskunde en kindergeneeskunde blijven bieden. Tot zover dit bericht. Op vrijdag 17 september vindt het tiende nationale spoedzorg congres plaats. Dat gaat over onder meer de genoemde ambulancezorg issues. Noteer alvast die datum.