De werking van het polyeenantibioticum natamycine is niet gebaseerd op het lekprikken van membranen, maar op de interactie met ergosterol in schimmelmembranen. Dat blijkt uit onderzoek van Yvonne te Welscher. De laatste jaren zijn schimmelinfecties in toenemende mate een gevaar voor de gezondheid gaan vormen en daarbij levensbedreigend voor patiënten met een laag immuunsysteem. In tegenstelling tot andere antibiotica is er tegen de polyeenantibiotica nog weinig resistentie waargenomen. Natamycine is een familielid van de polyeenantibiotica, welke veel wordt toegepast als conserveringsmiddel en geneesmiddel. Echter, het werkingsmechanisme is nog niet bekend. Verrassend genoeg bleek, in tegenstelling tot andere polyeenantibiotica, het werkingmechanisme van natamycine niet gebaseerd op het lek maken van het omhulsel van een cel (het membraan). Toch is natamycine in staat via een specifieke interactie met ergosterol in het membraan de groei van schimmels te remmen. Te Welscher toonde aan dat natamycine via de interactie met ergosterol in het membraan in staat is eiwitten te remmen die onder andere belangrijk zijn in de fusie van membranen. Doordat andere familieleden van de polyeenantibiotica ook een interactie hebben met ergosterol, is het mogelijk dat deze antibiotica op dezelfde wijze werken als natamycine en daarbij in combinatie met het lek maken van membranen een ‘dubbel werkingsmechanisme’ hebben.

Bron: UU