Een deel van de oplossing van het nu actuele probleem rond risico-zwangeren ligt al op vele burelen in Nederland. Dijkshoorn, CEO Achmea, vond dat het gewoon geregeld moest worden. Maar het gebeurt niet. Innovatie agenda’s zijn binnen zorgverzekeraars nauwelijks uit te voeren, de focus blijft op inkoop liggen. Een combinatie van verbeterde diagnostiek en drempelverlaging door risico-zwangeren thuis (goedkoper) te monitoren ligt als Carthago project in de lade.

Al langere tijd zou blijken dat de baby-sterfte in Nederland hoger is dan elders. Voor het doel van deze column laat ik even in het midden of al die cijfers wel vergelijkbaar zijn (tussen landen) en het feit dat in landen verschillend tegen leven en mortaliteit wordt aangekeken.

In mijn archief zit een brief van Dijkshoorn, CEO van Achmea.  Al lange tijd lagen stukken voor de verbetering, tegen veel lagere kosten, van de organisatie rond risico-zwangeren bij zijn account- en productmanagers.  Maar die “wilden niet”, “te druk”, aandacht voor kraamzorg(vermindering) en het NIH-syndroom: Not Invented Here. Het lag daarom ook bij Van Montfort, toen de bedoelde aanjager van nieuw kijken naar de Zorg.  Tot mijn blijde verrassing kreeg ik binnen 14 dagen antwoord van Dijkshoorn zelf : hij had de casus goed uitgezocht, verontschuldigde zich voor de aanpak binnen Achmea, en verordonneerde dat het gewoon moest worden uitgevoerd/ingevoerd.  Ik kwam echter terecht bij, wederom, dezelfde account- en productmanagers. Een bedoelde bijeenkomst is er nooit gekomen. En het laatste argument van de (vrouwelijke) accountmanager was :  het is er al (dat is niet zo : er zijn trials geweest, vele, maar het is nooit doorgezet) én “ik heb zelf ook kinderen gekregen, dus het lijkt mij niet nodig”. I’ll rest my case, besloot ik toen maar, en overigens ligt het nog bij vele andere zorgverzekeraars.

Dezelfde afdeling was doende het aantal kraamzorguren terug te brengen; uit een tweetal onderzoeken blijkt dat bij een laag aantal uren kraamzorg (in ieder geval 24 uur of minder) de perinatale sterfte 2 promille (totaal 185 baby’s per jaar) hoger is. Ook dat argument sloeg niet aan. Overigens betekent 2 promille meer perinatale sterfte waarschijnlijk een X % meer IC-opnames, resp. neonatologie. Maar door de RvE’s zien ze dat niet van elkaar binnen de zorgverzekeraar.

Zorgverzekeraars houden zich nauwelijks met innovatie bezig en hebben nog steeds maar één focus : inkoop tegen een zo laag mogelijke prijs.

*

Naast een verbetering van de diagnostiek, zoals dit weekend in de media (VK, 2 juli, Maud Effting; Onderzoek Erasmus, Steegers en Bonsel), richt het Risico Zwangeren project  (Gezond Zwanger) zich op de bekende groep risico-zwangeren, waar onder : meerlingen, hoge bloeddruk, diabetici  en vroegweeend.  De incidentie is zo’n 25% en het aantal ligdagen in het ziekenhuis gemiddeld zes per zwangerschap. De overige cijfers uit het onderzoek (met ondersteuning van zeer vele “proven”  onderzoeken uit de USA) laat ik hier even voor wat ze zijn.

Bij een (veel kleinere) deelname van de incidentiegroep, treedt er landelijk al een besparing op van 100 Miljoen Euro. Dit nog los van de verbeterde zorg. De kosten thuis op dagbasis (all in) zijn 150,- Euro, aanzienlijk goedkoper dan een ziekenhuisdag all in).

Deze column van Hildebrand van Weerd, ZorgImpact verscheen ook op hun eigen weblog