In Nederland zijn grote regionale verschillen in de wijze waarop preventie van suïcide (zelfdoding) wordt uitgevoerd. Een gezamenlijke, planmatige en brede aanpak van de regionale GGD en organisaties in de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) onder regie van gemeenten biedt de meeste kans op succes. Dat blijkt uit recente onderzoeken van het RIVM en het Trimbos-instituut.

Het RIVM bracht in opdracht van GGZ Nederland in kaart wat GGDen doen om te voorkomen dat iemand suïcide pleegt. Het Trimbos-instituut maakte in opdracht van het ministerie van VWS een kader voor het opzetten van een regionale aanpak van suïcidepreventie. Beide rapporten beschrijven geslaagde voorbeeldprojecten, bijvoorbeeld in Den Haag, de regio West-Friesland en de provincie Friesland.

Trainen van leerkrachten om psychische problemen vroeg te signaleren, vaardigheidstrainingen voor jongeren en begeleiden van kwetsbare mensen zoals nabestaanden zijn interventies die GGDen inzetten. Het accent van de voorgestelde aanpak ligt vooral op het aansluiten bij succesvolle bestaande activiteiten en maatregelen van GGDen en GGZ-instellingen . Het gaat bijvoorbeeld om preventieprojecten op scholen of het bieden van gespreksgroepen aan nabestaanden.

In Nederland denken jaarlijks ruim 450.000 mensen aan suïcide. Van dit aantal doen bijna 100.000 mensen daadwerkelijk een poging tot zelfdoding; bijna 1.500 mensen slagen daar jaarlijks in. Letsels door niet geslaagde suïcidepogingen leiden elk jaar tot 15.000 behandelingen op de spoedeisende hulp en 9.000 ziekenhuisopnamen.