Doe je jas aan. Het is buiten koud. Deze woorden sprak prof.dr.J.C.M.Hattinga Verschure tegen zijn eigen kinderen. Het inspireerde hem rond 1970 tot een publicatie, waarin hij als  eerste het begrip mantelzorg introduceerde. Tegenwoordig geldt dat voor alle zorg die goede vrienden en familie geven aan mensen met een ziekte of handicap. Gebruikelijke zorg valt daarbuiten. Dus als een vader zijn zoon helpt met aankleden en die zoon is drie, dan is dat gebruikelijke zorg.  Is die zoon echter 24 jaar oud en heeft hij een handicap, dan valt dat onder mantelzorg.

Veertig jaar na het artikel van Hattinga Verschure (ik ben er trots op zijn opvolger te zijn) staat mantelzorg volop in de belangstelling. Zo hield de Gemeente Den Haag op maandag 13 september een symposium met als titel: Mantelzorg: draagkracht vergroten en draaglast verkleinen. Aanwezig waren tachtig (!) zorgverleners en leidinggevenden van Haagse zorgorganisaties, mantelzorgsteunpunten en –organisaties. Ondergetekende trad op als middagvoorzitter en plenaire inleider.

Wethouder Karsten Klein memoreerde dat in Den Haag 75.000 mantelzorgers volgens bovenstaande definitie werkzaam zijn. Hiervan is ruimt 10% (ofwel 8000) overbelast en uitgeput. Hij trekt 2,5 miljoen euro uit om hun volhoudtijd te verlengen. Want anders komen 8000 chronische zieken, ouderen en gehandicapten een kloppen voor een plaats in de professionele herberg. Bovendien trekt deze CDA-man 2,7 miljoen euro uit om de uit de Awbz weggevallen ondersteunende begeleiding toch in de lucht te houden. Want die werkt niet alleen gunstig voor patiënten maar ook voor hun mantelzorgers. Vanuit de zaal en workshops van onder meer transmurale zorgexpert Mia van Leeuwen en Julius promovendus Henk Kraijo kwamen aanbevelingen om die 2,5 miljoen vooral te besteden voor het aanstellen van case managers ten behoeve van dementerenden en hun mantelzorgers. Een felle discussie ontstond over de vraag Mantelzorger, hoe gaat het met u? Zie hiervoor het  bericht elders op deze site.

Guus Schrijvers