De winnaar van de Estée Lauder Pink Ribbon Award is Josée van Attekum met de foto ‘Immaterial’.
Josée van Attekum wint Pink Ribbon Award 2010 met een artistiek zelfportret. In de Westerkerk in Amsterdam, die roze verlicht was ter gelegenheid van Pink Illumination, werd vanavond de Pink Ribbon Award uitgereikt. Dit was het eerst evenement waarbij aandacht wordt gevraagd voor de vele mannen en vrouwen die door borstkanker worden getroffen. Helaas was het gala dit jaar veel minder groots dan voorgaande jaren. Toch hopen we dat dit jaar weer veel geld wordt opgehaald voor de stichting Pink Ribbon.

De jury over het werk van Josée: “Een prachtige foto, een harde werkelijkheid, energie die nooit verloren gaat.”

Van Attekum heeft na haar docentenopleiding Beeldende Vorming en Kunstgeschiedenis op de Kunstacademie en Fotovakschool haar fotografische opleiding gevolgd. Ze werkt thans als zelfstandig fotografe, voor particulieren en bedrijven.

Josée : “Bij het maken van een foto staat voor mij het creatieve aspect voorop.Het zoeken naar authentiek beeld. Dat beeld ontstaat wanneer je als fotograaf klankkast kunt zijn voor hetgeen voor de camera gebeurt. Het mooist is het maken van echt doorwerkt beeld; het mag een beetje schuren en fluisteren, zodat je je als beschouwer afvraagt: Waar kijk ik naar? Verbeelden en verhalen: het fijnste wat er is. Opdrachtgevers in reclame,educatie en cultuur hebben hier oog voor.”

Je laten inspireren door borstkanker. Als fotograaf moet dat geen gemakkelijke uitdaging zijn. Toch werd de jury ook dit jaar weer verrast door foto’s die die inspiratiebron op een bijzondere manier weergaven. Borstkanker en energie luidde de opdracht. Energie kun je halen uit kunst, uit kleur, uit een houding. Uit het verhaal wat door de foto werd verteld.

De jury bestaande uit Henk van der Mark en Nathan Moris (Estée Lauder Companies), Ria Bremer (juryvoorzitter), Patricia Steur (fotografe), Hester Oldenburg (oncoloog) en Jildou van der Bijl (hoofdredactrice Linda),  had het niet gemakkelijk omdat niet alleen het aantal inzendingen maar ook het niveau hoog was.  De beschrijving van de foto werden in de eerste kijkrondes niet meegenomen en zo gebeurde het dat juryleden  een ander verhaal lazen in een foto. Dat maakt zo’n jurering extra spannend. Het werd moeilijk toen in de laatste ronde de overgebleven 8 foto’s weer werden bekeken en besproken om uiteindelijk tot de drie genomineerden te komen.