Op vrijdag 9 maart organiseren het Julius Centrum en het Kennisnetwerk CVA (zie www.kennisnetwerkcva.nl) een congres over organisatie & financiering van de CVA-ketenzorg. Een van de onderwerpen is de vraag of CVA-zorg via het internet in Nederland zinvol is. In het koude, dunbevolkte, grote Canada is dat zeker het geval. Wij nodigden daarom neuroloog en epidemioloog Thomas Jeerathaki uit Alberta uit om over de Canadese  “telestroke service” verslag te doen op het congres vana 9 maart. De Maastrichtse neuroloog Martien Limburg heeft zo zijn twijfels. Hij treedt op als referent bij Jeerathaki en mailt: “Is Telestroke ook iets voor Nederland” Misschien wel. We weten dat concentratie van zorg en specialisatie geassocieerd is met betere uitkomsten, ook voor CVA patienten. We weten dat er minder goede resultaten zijn in de ziekenhuizen waar men zeer weinig patiënten behandelt. We weten ook dat de tijd tussen begin van de beroerte en behandeling met trombolyse van groot belang is, hoe langer dit interval, hoe slechter de resultaten.
Zou met Telestroke voor kleine en relatief afgelegen ziekenhuizen dit negatieve verschil in resultaat goed gemaakt kunnen worden? Mogelijk, maar dan moeten we ook bedenken dat trombolyse niet de enige factor is die de uitkomst bepaalt. We weten dat zeker 80% van de patiënten met een beroerte niet in aanmerking komt voor trombolyse door diverse contra-indicaties. Ook weten we dat 100% van de patiënten kan profiteren van behandeling op een stroke unit, dat wil zeggen een goed geoutilleerde speciale afdeling met een geschoold multidisciplinair team dat protocollair te werk gaat. Dergelijke specialisatie zal in een klein ziekenhuis niet snel gerealiseerd worden en dat fenomeen is waarschijnlijk verantwoordelijk voor de mindere resultaten in deze kleinere ziekenhuizen. Voordat we aan Telestroke in kleinere en meer afgelegen ziekenhuizen beginnen kan een modelmatige analyse al een goede schatting geven van de kans dat deze interventie in Nederland kosten-effectief is. Immers, we leven niet in een land met de grote afstanden van Canada. Er zijn maar enkele gebieden (Waddeneilanden?) waar een dergelijke aanpak wel eens erg effectief zou kunnen zijn. Verder moet dan het ontbreken van deskundige stroke unit zorg voor 100% van de patiënten afgewogen worden tegen het sneller toedienen van een trombolyticum bij een deel van de potentieel 20% van de patiënten die hiermee behandeld kan worden. Voor mij is op voorhand niet duidelijk wat de uitkomst van een dergelijke analyse zal zijn.?. Tot zover Martien Limburg. Ondergetekende verheugt zich op een scherpzinnig en levendig debat tussen Jeerathaki en Limburg.