Sneller uit coma met parkinsonmedicijn

Een medicijn tegen de ziekte van Parkinson versnelt de revalidatie van comapatienten.

Een medicijn, oorspronkelijk ontworpen voor mensen met Parkinson, vervroegt het moment waarop comapatienten hun ogen weer open doen en beginnen te praten. Dat blijkt uit een experiment onder 184 patienten met massieve hersenschade, van wie de helft vier weken lang het parkinsonmedicijn amantadine kreeg toegediend en de andere helft een placebo (neppil).

In de twee weken na stopzetting van de behandeling nam de snelheid van het herstel wel weer af, melden de onderzoekers in het artsenblad New England Journal of Medicine. Onbekend is daardoor of gebruik van het medicijn op de lange termijn verschil maakt in de revalidatie van comalijders.Het hersenmedicijn amantadine wordt al langer voorgeschreven aan mensen in een coma of in vegetatieve toestand. Maar tot dusver was nog nooit uitgezocht of en hoe nuttig dat is, zegt Joseph Giacino van het Spaulding Rehabilitation Hospital in Boston. Die kennis is nu wel beschikbaar, en volgens Giacino ‘is er eindelijk een beetje hoop voor patienten die tot dusver onbehandelbaar waren en voor wie eerlijk gezegd geen hoop was’.

De onderzoekers testten amantadine bij patienten die vier tot zestien weken voor het begin van de studie zware hersenschade hadden opgelopen. Omdat de studie maar zes weken duurde, is onduidelijk of amantadine van blijvend nut kan zijn bij de revalidatie van mensen met hersenletsel.

‘De vraag is: zetten we mensen sneller op weg naar hun uiteindelijke herstelniveau, of verbeteren we het uiteindelijke herstel ook?’, zegt John Whyte van het Moss Rehabilitation Research Institute in Philadelphia. ‘Zelfs als alleen het eerste het geval is, moeten we niet teleurgesteld zijn. Voor familieleden die wachten tot hun geliefde de ogen opent, maakt het veel uit of dat vroeg of laat gebeurt.’

Na vier weken amantadine kon 40 procent van de patienten bevelen opvolgen, tegen slechts 32 procent van diegenen die een placebo hadden gekregen. Twee weken na stopzetting van de behandeling was dat 41 procent tegen 39 procent.

Het spraakvermogen liep evenwel terug nadat met amantadine werd gestopt, terwijl het in de placebogroep bleef vooruitgaan. Na vier weken sprak 39 procent van de patienten uit de amantadinegroep verstaanbaar, tegen 34 procent uit de placebogroep. Dat het herstel van patienten vertraagt nadat met amantadine wordt gestopt, ‘geeft alleszins aan dat het middel íets doet’, zegt Giacino.

Amantadine is een uit een dozijn medicijnen die voor andere kwalen zijn goedgekeurd, maar die artsen desgevallend off label kunnen voorschrijven, als ze het idee hebben dat het zou kunnen helpen. ‘Deze studie zegt dat ze zich niet langer op ideeen moeten baseren,’ zegt Whyte, ‘maar dat er bewijs is.’

bron: De Standaard