Spraakmakend boek over het elektronisch patiëntendossier door Romunde

1
195

Arts stelt het huidige EPD aan de kaak
Op donderdag 22 januari zal in de Kamer het debat over het burgerservicenummer in relatie tot het elektronisch patientendossier (EPD) worden voortgezet. Wat is het EPD en hoe (on)zinnig is de invoering van dit controversiele systeem? Wat zijn de pro’s en de contra’s voor de patient? Dr. L.K.J. van Romunde behandelt deze vraagstukken in zijn publicatie ‘Het elektronisch patientendossier. Wat wilt U er mee?’. Het boek is vanaf 21 januari verkrijgbaar.

Op 2 november 2008 viel in heel Nederland de brief van Minister Klink van Volksgezondheid over het elektronisch patientendossier op de mat. Minister Klink gaat er vanuit dat het EPD, dat de uitwisseling van patientendossiers tussen huisartsen, ziekenhuizen en andere zorgverleners mogelijk moet maken, op 1 september 2009 kan worden ingevoerd. De meeste zorgverleners, onder wie de huisartsen en specialisten die zijn aangesloten bij de KNMG, zien dit niet zitten. Naast technische problemen – de pilot loopt al jaren en vertoont allerlei mankementen – is er onvoldoende vastgelegd over zaken als privacy, inzagebevoegdheid, aansprakelijkheid en differentiatie. Maar het grootste probleem is dat men nu een systeem wil gaan invoeren dat niet nodig, wellicht zelfs niet wenselijk is, terwijl een patientgericht EPD een belangrijke bijdrage kan leveren aan de zorg. Het roer moet dus om, zo stelt dr. L.K.J. van Romunde.
Het op 21 januari verschenen boek van dr. Van Romunde, ‘Het elektronisch patientendossier’, gaat verder waar de brief van minister Klink ophoudt. Hoe werkt het EPD? Wat heb ik als patient eraan? Is er wel nagedacht over het waarom en het hoe van dit systeem? Huisartsen kunnen redelijk uit de voeten met de huidige regionale netwerken. Het invoeren van alle oude papieren dossiers, zoals het huidige EPD dat vereist, zou immens veel werk kosten. Nog belangrijker: behandelaars die de gegevens van een patient opvragen via het EPD krijgen straks een stortvloed aan informatie op hun scherm. Het meeste daarvan is irrelevant. Sommige gegevens drukken ten onrechte een stempel op de patient, zoals hulp die is verleend in een tijdelijke periode van depressie of medicijnen die wel zijn voorgeschreven, maar nooit zijn ingenomen. Zorgverleners raken zo het overzicht kwijt en de patient verliest de controle over zijn medisch dossier.

In de gezondheidszorg zou de patient, de relatie met zijn behandelend arts en een goede, heldere uitwisseling van informatie centraal moeten staan. Dr. Van Romunde ergert zich aan de afwezigheid van de patient in het EPD. In zijn boek neemt hij de lezer aan de hand mee naar de huisarts, apotheek, medisch specialist en de bedrijfsarts. Wat wordt er genoteerd en in het systeem ingevoerd en wat zijn de gevolgen daarvan? Verder kijkt dr. Van Romunde naar alternatieve systemen die de patient geven wat hij nodig heeft en helpt hij de lezer op weg met het beantwoorden van de vraag: wil ik dit EPD wel, en zo nee: wat wil ik dan wel?

‘Het elektronisch patientendossier. Wat wilt U er mee?’, uitgegeven door IKschrijf.nu, is vanaf heden verkrijgbaar via deboekhandel.nl en staat geregistreerd onder het ISB-nummer 978-90-79762-19-4.

Over dr. L.K.J. van Romunde
Dr. Leo K.J. van Romunde (1947) is arts, epidemioloog en auteur van het boek ‘Het elektronisch patientendossier’. Hij legde de basis voor de huidige kankerregistratie en de registratie van genetische aandoeningen. Dr. Van Romunde werkte als medisch en technisch directeur voor organisaties die de zorgkwaliteit wilden verbeteren door middel van technologische innovaties op het gebied van medische verslaglegging en klinisch onderzoek. Hij verkreeg in 2003 een Europees octrooi met betrekking tot elektronische dossiers. Rond 1990 leidde hij adviesprojecten voor de LSV, de voorganger van de Orde van Medisch Specialisten, betreffende de automatisering van medische praktijken. Tegenwoordig is dr. Van Romunde werkzaam als sociaal geneeskundige en zelfstandig adviseur op het gebied van EPD en elektronische medische dossiers.

1 REACTIE

  1. Het komt mij, als (toekomstig ?) patient, als zeer vreemd over als mijn persoonlijk medisch dossier wordt beheerd buiten mij om.  Dr van Romunde heeft dus een heel goed punt. Het zou toch wel van een flink misbruik van mijn privacy getuigen als MIJN gegevens beheerd worden door derden terwijl ik er geen enkele invloed op kan uitoefenen….. Minimaal moet ik er in kunnen kijken ! En opdracht kunnen  geven om wijzigingen aan te brengen. Of een persoonlijke noot kunnen toevoegen. Dat het archief er komt is wel belangrijk. Het is toch wel heel bijzonder als je verhuisd van de ene ziekenhuisafdeling (binnen hetzelfde ziekenhuis….) naar de andere, je weer een intake gesprek moet voeren en weer dezelfde formulieren moet invullen. (wat een familielid van mij meerdere malen overkwam)   Waarom luistert men in den Haag zo slecht? Zelfs naar een specialist op het gebied van EPD?

Comments are closed.