Weinig effectieve interventies bij zelfbeschadiging

zelfbeschadiging‘Inzet ervaringsdeskundigen bij training hulpverleners essentieel’
Zowel patiënten als hulpverleners zijn ontevreden over de zorg voor patiënten die zichzelf beschadigen. Zelfbeschadigend gedrag is het doelbewust toebrengen van directe of indirecte schade aan het lichaam zonder dodelijk resultaat. Nienke Kool promoveert maandag 12 januari aan de Vrije Universiteit Amsterdam en pleit voor professionalisering van de hulpverlening: “Er zijn nog weinig effectieve interventies.”

Verbeteren communicatie
Nienke Kool, werkzaam bij Palier als verpleegkundige en onderzoeker, toont in haar onderzoek aan dat patiënten regelmatig een negatieve houding van hulpverleners ervaren, waardoor zij zich afgewezen en gekleineerd voelen. Hulpverleners blijken te twijfelen over hun kennis en kunde in de zorg voor zelfbeschadigende patiënten, zij voelen zich onbekwaam en incompetent. Het gevolg is dat er geen goede professionele relatie ontstaat tussen patiënt en hulpverlener en er geen goede zorg wordt geleverd. Een goede relatie tussen patiënt en hulpverlener is van groot belang.

Verstoorde emoties
Zelfbeschadiging komt voor bij allerlei mensen: jongeren en adolescenten, ouderen, mensen met een verstandelijke beperking en mensen met een psychiatrische aandoening. Het is een teken van verstoorde emoties ten gevolge van moeilijk te hanteren problemen in iemands leven. Het gaat om gedrag dat jaren kan blijven voortbestaan en soms zelfs nooit stopt. Kool concentreerde haar onderzoek op de groep patiënten die in behandeling is in de geestelijke gezondheidszorg. Exacte cijfers ontbreken voor deze specifieke groep: “Deze patiënten zoeken niet altijd hulp na zelfbeschadiging en professionals registreren niet altijd het zelfbeschadigende gedrag van hun patiënten.”

Trainingsprogramma
Kool onderzocht of een trainingsprogramma, gericht op het verbeteren van de communicatie met patiënten over zelfbeschadigend gedrag, leidt tot een positievere houding van hulpverleners. Zij vond dat dit leidde tot een positievere houding van hulpverleners. Kool licht toe: “Het trainingsprogramma heeft twee belangrijke pijlers: enerzijds dat hulpverleners moeten begrijpen dat intense en ondragelijke gevoelens een grote rol spelen bij patiënten die zichzelf beschadigen en anderzijds dat hulpverleners ook hun eigen gevoelens en gedachten over zelfbeschadiging moeten begrijpen en hoe dit hun reactie op de patiënt beïnvloedt. Door het volgen van een training waarin ervaringsdeskundigen zelf vertellen wat zelfbeschadiging voor hen betekent en waar ook aandacht is voor hun eigen beleving, kan de zorg voor deze patiëntengroep verbeteren.”

Meer informatie?
www.palier.nl

http://www.vu.nl/nl/nieuws-agenda/agenda/2015/jan-mrt/12-jan-n-kool-goudzwaard.asp

www.zelfbeschadigingondercontrole.nl