Patiëntenbeweging Levenmetkanker: patiënten in onzekerheid over behandeling met dure geneesmiddelen

dure-geneesmiddelen1In de discussie over de beschikbaarheid van nieuwe dure geneesmiddelen wordt te weinig aandacht geschonken aan het belang van de patiënt. De patiënt kan niet nagaan voor welke geneesmiddelen hij of zij in aanmerking komt en kan dus ook niet controleren of het ziekenhuis de meest optimale behandeling toepast.

Wat is het probleem?
Er komen steeds meer nieuwe geneesmiddelen voor kanker beschikbaar zoals onlangs een nieuw middel voor maagkanker en medio dit jaar een nieuw longkanker middel. Patiënten dreigen echter geen toegang te krijgen tot deze geneesmiddelen omdat de ziekenhuizen onvoldoende budget hebben.

Kostenplafond en hoge prijzen zorgen voor beperkingen
In 2016 zal de problematiek zich nog duidelijker manifesteren omdat er dan meerdere nieuwe dure geneesmiddelen op de markt zullen komen, onder andere voor een grote groep van longkanker patiënten. De budgetten in de ziekenhuizen mogen maximaal met 1% per jaar stijgen, dat is de minister met verzekeraars en ziekenhuizen overeen gekomen. Echter, de kosten voor dure geneesmiddelen stijgen met gemiddeld 10% per jaar. Daar komt nog bij dat het veelal gewenst is nieuwe behandelingen te concentreren in ziekenhuizen die daarin gespecialiseerd zijn.

Hierdoor komen ziekenhuizen in de knel waardoor zij in het beste geval verwijzen naar andere ziekenhuizen. Absoluut ongewenst is dat  zij nieuwe geneesmiddelen selectief voorschrijven of nieuwe patiënten afhouden.

Levenmetkanker vindt dit een onwenselijke situatie voor kankerpatiënten. Patiënten hebben recht op behandeling met de voor hen meest geschikte geneesmiddelen, ongeacht het ziekenhuis waar zij behandeld worden. Naar aanleiding van de berichtgeving over dure middelen worden patiënten in onzekerheid gebracht of zij wel de meest optimale zorg krijgen.

Levenmetkanker pleit er voor dat er zo snel mogelijk duidelijkheid komt over de verstrekking van nieuwe dure geneesmiddelen door ziekenhuizen. De toegankelijkheid en betaalbaarheid van geneesmiddelen moet gegarandeerd worden: door prijsverlagingen door de farmaceutische industrie, door verspilling in ziekenhuizen tegen te gaan en/of door extra budget van de overheid.