Samenwerking MSB’s en ziekenhuizen functioneert goed….Of toch niet?

Het Amphia ziekenhuis in Breda heeft positieve ervaringen met de samenwerking met haar Medisch Specialistisch Bedrijf (MSB). Wellicht is zij koploper in Nederland. Hetzelfde is het geval voor het Martini ziekenhuis te Groningen. Daar koopt Menzis in op basis van toegevoegde waarde van de behandelingen. Dit leidt tot een dynamiek naar goede samenwerking tussen specialist en ziekenhuisbestuur. In Gouda heeft men sinds kort een Raad van Advies bij het MSB van het Groene Hart Ziekenhuis. Die draagt ertoe bij dat specialisten gefocust blijven op volksgezondheidsdoelen: preventie, goede kwaliteit van individuele zorg en kostenbeheersing.

Meer goede voorbeelden

In Friesland bestaat een regionale maatschap chirurgie: de Coöperatie Heelkunde Friesland. Die werkt in goed overleg met de besturen van de ziekenhuizen aldaar. In het Diakonessenhuis Utrecht loopt de samenwerking tussen MSB en ziekenhuis ook voortreffelijk: enthousiaste specialisten werken er prudent samen met de RvB. Tenslotte komt ziekenhuis Bernhoven met juichende berichten: dankzij integratie van MSB en ziekenhuis is daar langetermijnbeleid mogelijk, ook met een bezuinigingsopgave.

Congres

Al dit goede nieuws kreeg ik te horen sinds bekend is dat op 19 mei in Ede een nationaal congres plaats vindt over de samenwerking tussen medisch specialisten en ziekenhuisbestuurders. Via masterclassen, adviseurschappen, voordrachten bij derden en mails hebben collega’s mij deze blijde boodschappen overgebracht.

Negatieve berichten

Naast al die goede voorbeelden, ontving ik ook negatieve berichten: ziekenhuisbestuurders die op eieren lopen. En bureaucratische gedrochten in ziekenhuizen, waarvan de governance van geen kanten klopt. Maar ook specialisten die zich zorgen maken over de kwaliteit van zorg.

Open agenda

Ik hoop dat op het congres 19 mei het positieve nieuws de overhand heeft. Collega-organisator Wim Schellekens en ik hebben een open agenda: elke structuur voor samenwerking tussen specialist en bestuur is geschikt, indien deze continue verbetering van de patiëntenzorg stimuleert en zo goed mogelijk tegemoet komt aan de gelegitimeerde belangen van specialist en ziekenhuis. De governancecode met eindverantwoordelijkheid van de Raad van Bestuur blijft daarbij (ook voor de IGZ) leidend.

Informatie

Ondergetekende is dagvoorzitter van het congres. De ruim twintig congressprekers leggen hun structuur uit, maar moeten daarbij wel ingaan op twee condities: verbetering van de kwaliteit van zorg en  waarborgen van de belangen van zowel specialist als ziekenhuis. Er zijn voordrachten, workshops en flitspresentaties met veel gelegenheid om te participeren en vragen te stellen. Wilt u naar dit congres? Er zijn nog plaatsen beschikbaar. Klik hier voor meer informatie, of om u in te schrijven.

Guus Schrijvers

Vorig artikelLongzorg in Stadskanaal verder versterkt
Volgend artikelStille COPD-epidemie op het platteland van Uganda door houtstook
Guus Schrijvers (getrouwd met Els Zwaan, drie kinderen) werd op 24 juni 1949 geboren in Amsterdam als zesde kind in een katholiek onderwijzersgezin. Na het gymnasium B diploma behaald te hebben(1967) ging hij in Amsterdam economie studeren. Hij studeerde cum laude af (1973) bij prof. Wim Duisenberg op de na-oorlogse conjunctuurgolven en bij prof. Joop Hattinga Verschure op zelfzorgafdelingen in ziekenhuizen. In 1980 promoveerde hij in Maastricht op het onderwerp regionalisatie en financiering van de Engelse, Zweedse en Nederlandse gezondheidszorg. Een stelling uit zijn proefschrift werd zijn levensmotto: wie de kleine structuren niet eert, maakt de grote structuren verkeerd. Hij promoveerde bij de grondlegger van de Nederlandse gezondheidseconomie prof. Lou Groot en bij genoemde Hattinga Verschure. Van 1974 -1984 was Schrijvers lid van de Gemeenteraad van Utrecht voor de Partij van de Arbeid. Hij ‘deed’ daar portefeuilles zoals Volksgezondheid, Welzijn, Cultuur en Financiën. Op 1 juni 1987 werd Schrijvers samen met prof. Joop van Londen hoogleraar Public Health bij de Medische Faculteit Utrecht. Dat betekende voor hem een switch van macro onderwerpen zoals de inrichting van het verzekeringsstelsel naar kleinschalige projecten zoals educatie van diabetespatiënten. Uit een interview uit 1987 komt het citaat: ‘als de faculteit mij vraagt voor deze leerstoel, wil ik wat betekenen voor de faculteit. Dan geef ik de macro-onderwerpen op.’ Samen met Van Londen richtte hij zich in 1987 op innovaties in de thuiszorg en op ketenzorg bij chronische zieken. Later zou het die activiteiten onder de vlag disease management bundelen. Tien jaar kwam de belangstelling voor ketens in de spoedzorg erbij. Zijn kennis op dit terrein bundelde hij in het boek Moderne Patiëntenzorg in Nederland, dat hij in 2002 samen met de plaatsvervangend hoofdinspecteur drs. Nico Oudendijk voor de gezondheidszorg schreef. Vanaf het eerste begin had het bevorderen van het onderwijs in de Sociale Geneeskunde en de Volksgezondheid zijn grote aandacht. Toen Van Londen en hij begonnen was er helemaal niets op dit terrein. Schrijvers: ‘Een grote triomf ervoer ik op 2 april 1994 toen na zeven jaar trekken en duwen de eerste medische studenten bij een GGD en een Arbodienst een verplicht co-schap Sociale Geneeskunde liepen.’ In 1999 kwam een nieuw curriculum voor de medische studenten tot stand. Tropenjaren volgden tot 2006 voor hem en zijn collega dr. Gerdien de Weert om alle uitbreidingen van het sociaal geneeskundige onderwijs bij te benen. Zijn collegestof bundelde hij in 1997 en na verschillende drukken in 2002 in het boek Een kathedraal van Zorg en in de Engelse variant daarvan Health and Health Care in the Netherlands. Per 1 juli 2007 gaan de onderzoeksactiviteiten van Schrijvers over in de Unit Innovaties in de Zorg binnen het Julius Centrum, dat hij in 1996 met collega prof. Rick Grobbee oprichtte. Zijn aandacht blijft liggen bij Disease Management en Spoedzorg. Schrijvers: ‘Ik begrijp nog steeds niet helemaal hoe die kleine structuren binnen Disease management en spoedzorg precies functioneren. Er is tegenwoordig ook veel uitwisseling met collega’s in Noord Amerika en elders in Europa. Dat verrijkt het inzicht in hoge mate. Elk land is op dit terrein een laboratorium voor een ander land..Voorlopig heb ik mijn handen vol aan de nieuwe Unit. Toch zou ik nog twee boeken willen schrijven.Het ene krijgt als titel, De gemoderniseerde kathedraal van zorg. Het tweede boek moet gaan over ondernemersschap en gelijke toegang tot de zorg. Beide zijn belangrijk maar o zo moeilijk te combineren. Hierbij zou ik de kennis van macro econoom weer kunnen gebruiken.’ Als oud hoogleraar Public Health en gezondheidseconoom bij het UMC Utrecht. geeft hij met zijn nieuwe boek ‘Zorginnovatie volgens het Cappuccinomodel.’ zijn visie hoe de gezondheidszorg eruit zou kunnen zien in een maatschappij met schaarste aan zorg. Het boek is bestemd voor het middenkader van zorgorganisaties. Naast schrijver van boeken en artikelen over de gezondheidszorg is Guus lid van enkele stuurgroepen en begeleidingscommissies en geef ik lezingen en workshops. Guus Schrijvers is voor voordrachten, dagvoorzitterschappen, interviews en onderzoeksopdrachten te bereiken via mail@schrijvers.nl en telefonische via zijn secretaresse Annet Esser op telefoonnummer 030 250 9359.