Dr. M. Kamermans (1956) is benoemd tot hoogleraar Neurofysiologie, in het bijzonder de Zintuigfysiologie, aan de Faculteit der Geneeskunde (AMC-UvA) van de Universiteit van Amsterdam.

0
175

Dr. M. Kamermans (1956) is benoemd tot hoogleraar Neurofysiologie, in het bijzonder de Zintuigfysiologie, aan de Faculteit der Geneeskunde (AMC-UvA) van de Universiteit van Amsterdam.

Maarten Kamermans onderzoekt hoe het netvlies de visuele informatie zodanig codeert dat deze verder verwerkt kan worden door de hersenen. De belangrijkste doelen van de neurowetenschappen zijn begrijpen hoe hersenen informatie verwerken en inzicht verkrijgen in hoe deze verwerking verandert in het geval van omgevings- en pathologische verstoringen. Dergelijke kennis is essentieel voor het ontwikkelen van therapieën voor neurologische en psychiatrische ziekten. De afgelopen jaren is er veel kennis opgebouwd over hoe neuronen signalen uitwisselen en hoe neuronale netwerken zijn opgebouwd en zich kunnen aanpassen aan nieuwe omstandigheden. Het is echter veel minder duidelijk wat de signalen die neuronen met elkaar uitwisselen betekenen in termen van codering van informatie. Inzicht ontbreekt in de neuronale code: de taal die de neuronen onderling spreken. Met zijn multidisciplinair ingerichte onderzoeksgroep bestudeert Kamermans dergelijke processen in het netvlies vanaf het moleculaire tot aan het gedragsmatig niveau.

Door bepaalde belangrijke eiwitten die betrokken zijn bij communicatie tussen cellen cel-specifiek te veranderen, kan de rol van deze eiwitten en de coderingsstap die deze neuronen verzorgen, bestudeerd worden van gen tot gedrag. De klasse van eiwitten waar Kamermans zich als eerste op zal richten zijn connexines. Zij vormen de moleculaire basis van elektrische synapsen (gap junctions) en zogeheten hemikanalen en zijn van groot belang voor de informatieverwerking in het netvlies en in de hersenen. Behlave dat het fundamenteel inzicht in informatiecodering oplevert, zal de basale kennis verkregen in dit onderzoek door Kamermans gebruikt worden om de fysiologische basis van ziekteverwekkende mutaties in connexines te bestuderen. Mutaties in connexines liggen ten grondslag aan een groot aantal neurologische aandoeningen, zoals sommige neuropathieën. Dit deel van het werk wordt in samenwerking met de afdeling Neurogenetica van het AMC uitgevoerd. Kamermans zal verder actief betrokken zijn bij het bachelor- en masteronderwijs van de opleidingen Geneeskunde en Biologie.

Kamermans is werkzaam aan het Nederlands Instituut voor Neurowetenschappen (NIN) van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW), waar hij de onderzoeksgroep Retinal Signal Processing leidt. De onderzoeksgroep van Kamermans was gedurende de periode 1999-2005 verbonden aan het Interuniversitair Oogheelkundig Instituut (IOI). Van 2003 tot 2005 was Kamermans wetenschappelijk adjunct-directeur van het IOI, dat in 2005 samen met het Nederlands Instituut voor Hersenonderzoek is opgegaan in het NIN. Van 1996 tot 1999 was Kamermans senior onderzoeker bij de afdeling Visual System Analysis van het AMC en IOI. Na als onderzoeker bij de afdeling Neurobiology van de University of California in Berkeley (VS) te hebben gewerkt, was hij van 1991 tot 1996 bij de afdeling Medische Fysica van het AMC werkzaam als Akademie-onderzoeker, een aanstelling gefinancierd door de KNAW.

Bron: UvA Persvoorlichting