Gegevens van bepalende studie tonen aan dat diepe-hersenstimulatietherapie van Medtronic het aantal aanvallen bij patiënten met ernstige epilepsie verminderd

0
360

Medtronic streeft naar pre-marktgoedkeuring (PMA) voor diepe-hersenstimulatietherapie ter behandeling van epilepsie.

In een klinische studie ondersteund door Medtronic, Inc. (NYSE: MDT), verminderde diepe hersenstimulatie (DBS) de frequentie van de aanvallen bij patienten met een medisch refractaire vorm van epilepsie met partial‑onset aanvallen, een neurologische aandoeningsvorm die niet goed reageert op anti-epileptica. De studie, die bekend is onder de naam SANTE® (Stimulation of the Anterior Nucleus of the Thalamus in Epilepsy) stimulatie van de anterieure nucleus van de thalamus bij epilepsie is de enige prospectieve, gerandomiseerde, dubbelblinde bepalende studie die het gebruik van de DBS-therapie van Medtronic bij epilepsie evalueert. De resultaten werden gepresenteerd tijdens de jaarlijkse vergadering van de American Epilepsy Society (AES) in Seattle door Robert Fisher, M.D., professor of neurology en director van het Stanford Epilepsy Center en hoofdonderzoeker van de SANTE-studie.


De resultaten van de SANTE-studie toonden aan dat stimulatie van de anterieure linker- en rechternucleus van de thalamus – het centrale berichten- en verbindingsstation van de hersenen – met de DBS-epilepsietherapie van Medtronic in combinatie met epilepsiemedicatie, aan het einde van de blinde fase van de studie een statistisch significante daling in het aantal aanvallen liet zien vergeleken met een controlegroep die geen stimulatie onderging (38% in de behandelgroepen vs. 14,5% in de controlegroep, waarbij beide groepen in deze fase hun epilepsiemedicatie onveranderd hebben ingenomen). De resultaten van de langetermijnfollow-up tijdens de studie, lieten zelfs een nog sterkere daling van het aantal aanvallen zien bij de meerderheid van de patienten.

Belangrijkste gegevens:


  • Van de 87 deelnemers aan de studie die de dagboeken bijhielden tot en met maand 13, kende 40% een daling van 50% of meer in de baseline van hun aanvalfrequentie, 13 maanden na de implantatie.
  • Van de 86 deelnemers aan de studie die over langetermijnfollow-up-gegevens beschikten over een periode van minimaal drie maanden, ondervond 60% een daling van 50% of meer in de baseline van hun aanvalfrequentie. Deze resultaten van de langetermijnfollow-up vertegenwoordigen de resultaten van de laatste drie maanden aan beschikbare data voor elke patient (lopend van 12 tot 49 maanden na implantatie met een gemiddelde follow-up van 31 maanden).
  • Tijdens diezelfde langetermijnfollow-up-periode (laatste drie maanden aan gegevens voor elke patient) werd de gemiddelde aanvalfrequentie met ongeveer twee derde verminderd, had 9% van de patienten geen aanvallen en ondervond 19% een daling van het aantal aanvallen met meer dan 90%.


“Ongeveer een derde van de epilepsiepatienten heeft oncontroleerbare aanvallen die nauwelijks of helemaal niet reageren op medicatie, chirurgische ingrepen of andere behandelingen, wat een grote invloed heeft op hun levenskwaliteit,” zei Dr. Fisher. “Op basis van de resultaten van de toevalfrequentie van de SANTE-studie, zou DBS wel eens een veelbelovende behandeling kunnen zijn voor dit type patienten.”



De soorten bijwerkingen die in de studie werden gerapporteerd, stemmen overeen met de bekende bijwerkingen die met epilepsie en met geïmplanteerde DBS-systemen in verband worden gebracht. Er deden zich geen ernstige, onvoorziene bijwerkingen voor die te wijten waren aan de neurostimulator. 22% van het totale aantal gemelde bijwerkingen had te maken met de stimulatie, hardware of de procedure, en in 3% van alle gevallen ging het om ernstige bijwerkingen die te maken hadden met de neurostimulator. De infectieratio bedroeg 10,9% en de ratio van asymptomatische intracraniale bloedingen bedroeg 1,3% per geïmplanteerde geleidingsdraad.



Terwijl er een aanzienlijk hogere incidentie was van spontane, zelfgerapporteerde depressie, geheugenproblemen, en angst in de actieve groep in vergelijking met de controlegroep tijdens de blinde fase, verdwenen de meeste bijwerkingen spontaan of door de medicatie of aanpassing van de stimulatieparameters. Een objectieve neuropsychologische evaluatie aan het einde van de blinde fase bracht geen statistische verschillen tussen de actieve en de controlegroepen aan het licht.



De patienten in de studie leden gemiddeld 22 jaar aan epilepsie en 54% van de 110 geïmplanteerde patienten had voordien een chirurgische resectie en/of een stimulatietherapie van de nervus vagus ondergaan. Ook patienten met een geschiedenis van eerdere stimulatie van de nervus vagus of eerdere chirurgische ingreep voor epilepsie, bleken voordelen van de DBS-therpapie te ondervinden. De studie loopt nog door met een aantal patienten die al meer dan vier jaar lang DBS-therapie krijgen.



Over SANTE


De studie verzamelde gegevens van 110 patienten uit 17 centra in de V.S. die een DBS-systeem geïmplanteerd kregen en gedurende minimaal 13 maanden na de implantatie werden opgevolgd. Deelnemers aan de studie leden aan partial‑onset epilepsie, hadden geen baat gevonden bij tenminste drie anti-epileptica en hadden een gemiddelde van zes of meer aanvallen per maand. Alle patienten bleven anti-epileptica toegediend krijgen tijdens hun deelname aan de studie. De patienten in de actieve stimulatiegroep van de studie kregen neurostimulatie en werden gevolgd met het oog op een daling van het aantal aanvallen vergeleken met de controlegroep, die een DBS-systeem geïmplanteerd kregen maar geen neurostimulatie tijdens de drie maanden van de dubbelblinde fase. Na de drie maanden durende dubbelblinde fase kregen alle patienten neurostimulatie binnen vooraf bepaalde parameters (de artsen konden ervoor kiezen één aanpassing van een bepaald vastgesteld voltage te doen OF de frequentie aan te passen op twee gespecificeerde tijdstippen) gedurende negen maanden, gevolgd door een langetermijnfollow-up-fase waarin ze neurostimulatie bleven krijgen en de artsen de stimulatieparameters mochten veranderen. De langetermijnresultaten die op de AES-vergadering werden gepresenteerd, lieten de resultaten zien van de laatste drie maanden aan beschikbare data voor elke patient, waarvan sommigen langer dan vier jaar in de studie opgenomen bleven (lopend van 13 tot 49 maanden).

 

Op basis van de resultaten van deze studie is Medtronic van plan om een pre-markt-goedkeuringsaanvraag (PMA) bij de Food & Drug Administration (FDA) in te dienen om goedkeuring voor de toepassing van de DBS-therapie van Medtronic voor epilepsie te verkrijgen.



“De resultaten van de SANTE-studie die een positieve respons lieten zien met DBS bij patienten die gemiddeld 22 jaar aan een ernstige vorm van epilepsie leden, zijn erg bemoedigend,” zei Rick Kuntz, M.D., president van de divisie Neuromodulation en senior vice president bij Medtronic. “Deze studie versterkt ons streven om andere toepassingen voor DBS te onderzoeken. In dit geval denken we dat de gegevens veelbelovend zijn voor patienten die er niet in slaagden hun aanvallen afdoende onder controle te krijgen met behulp van medicatie.”



Andere neurostimulatietherapieen van Medtronic zijn al op grote schaal geaccepteerd door de medische wereld als therapieen om symptomen van de ziekte van Parkinson in een vergevorderd stadium, essentiele tremor, en chronische rug- en beenpijn te verlichten. Medtronic heeft, in samenwerking met vooraanstaande artsen over de hele wereld, een leidende rol gespeeld op het gebied van het gebruik van neurostimulatie voor de behandeling van deze aandoeningen en wist het toepassingsbereik ervan uit te breiden tot epilepsie.



Over Epilepsie


Volgens de Epilepsy Foundation lijden meer dan drie miljoen Amerikanen, in alle leeftijdsgroepen, aan epilepsie en aanvallen, wat een geschatte jaarlijkse kostenpost van 12,5 miljard $ aan directe en indirecte kosten betekent. Ondanks dat ze diverse behandelingsvormen uitprobeerden, krijgt ongeveer een derde van de epilepsiepatienten zijn aanvallen niet behoorlijk onder controle of verdraagt het de beschikbare therapieen niet. De onvoorspelbaarheid van de aanvallen heeft een grote invloed op de dagelijkse activiteiten, en het verstoort schooldagen, verantwoordelijkheden op het werk en het sociaal functioneren.