‘Help, mijn buurman (ver)zuipt’

0
171

‘Help, mijn buurman (ver)zuipt’ Een mooi project om mensen met het syndroom van Korsakov boven water te krijgen. Sinds de liberalisering in de zorgsector en de daarmee gepaard gaande nieuwe wet- en regelgeving is de positie van alcoholverslaafde mensen onder druk komen te staan. Ze zijn niet alleen verslaafd aan drank, maar hebben ook te kampen met verslechterende sociale, maatschappelijke en financiele omstandigheden.

Help, mijn buurman (ver)zuipt is een preventief Korsakov project voor thuiswonende en zorgmijdende alcoholverslaafden. Zij krijgen voedsel en vitamines aangeboden om preventief het Korsakov syndroom te bestrijden.
Help, mijn buurman (ver)zuipt! Het project is het eerste clientgestuurde project in de Nederlandse verslavingszorg dat gedragen wordt door ervaringsdeskundigen. Deze innovatie levert een bijdrage aan de maatschappelijke cohesie. Ervaringsdeskundigen vormen de brug tussen alcoholverslaafden en deskundigen. Het project wordt gestart met een proeftuin in Deventer en Apeldoorn en duurt twee jaar. Het is een gewenste aanvulling op de bestaande hulpverlening rond alcoholisten en Korsakov patienten. Bovendien doet het recht aan de Wet Maatschappelijke Ondersteuning en doorbreekt het het isolement en de zorgwekkende situatie van deze kwetsbare groep. En niet het minst belangrijke: het project is gericht op een structurele verbetering van de zelfredzaamheid. Studenten leren in een vroeg stadium de doelgroep kennen en doen praktijkervaring op. De intrede van het vak verslavingskunde in het onderwijs is hoopgevend voor de toekomst. Zo levert het hele project voor alle participanten een mooie win-win situatie op.

In het ergste geval leidt dit tot het syndroom van Korsakov. Deze ziekte brengt vanwege de intensieve 24-uurs zorg omvangrijke zorgkosten met zich mee. Om zelf weer de regie over het eigen leven te kunnen voeren, heeft projectleider Gerrit Zwart in opdracht van stichting V.I.P (Verslavings Informatie Punt) het bijzondere project ‘Help, mijn buurman (ver)zuipt’ ontwikkeld.

Gerrit: “Het mooie van dit project is dat gemeenten, artsen en professionele instellingen zoals TACTUS verslavingszorg, Atlant zorggroep en Hogeschool Saxxion en Windesheim samenwerken. Het project is tweeledig, enerzijds betreft het onderzoek en anderzijds is het een participatieproject. Doel van het project is de omstandigheden van de doelgroep te stabiliseren en te werken naar de opbouw van zelfredzaamheid door de maatschappelijke participatie te bevorderen.” Een kookproject geeft de praktische ondersteuning. Hiermee worden verantwoorde eet- en leefgewoonten van de deelnemers gunstig beïnvloedt wat weer effect heeft op een verbetering van de fysieke conditie. Tijdens het koken krijgen de deelnemers een ‘maatje’ toegewezen, want samen eten is immers leuker dan in je eentje eten,” vervolgt Gerrit enthousiast. “Hierbij staat het sociale aspect bovenaan. Studenten van de Hogeschool Saxxion en Windesheim fungeren niet alleen als maatje, maar vormen ook de schakel tussen de participerende partijen in het project. Zo leren ze de hele cyclus van het werken in de verslavingszorg kennen en raken ze vertrouwd met bestaande overlegvormen. Zij gaan ook de gespecialiseerde meetonderzoeken doen naar de vorderingen van het project. Als zij stuiten op onderbrekingen in de ketenzorg rondom de client, dan bevorderen zij dat door samen met de client een leefplan voor de komende periode te maken.”

Gerrit Zwart, ervaringsdeskundige, is uitvoerend projectleider. “Ik ben verantwoordelijk voor de uitvoerende taken en begeleiding van de studenten. Tevens fungeer ik als contactpersoon voor externe en interne samenwerkingsinstellingen, gemeenten en andere financiers van het project.” Gerrit staat er niet alleen voor, hij wordt ondersteund door een adviesgroep die de voortgang van het project en de vorderingen van de studenten eens per twee maanden met hem evalueert. Wekelijks heeft Gerrit contact met de studenten en bespreekt hij met hen de verslagen. “We zetten per gemeente twee à drie studenten in die zo’n vijftien clienten gaan begeleiden.”

Aanpak
Het project zet ervaringsdeskundigen, die zelf inmiddels het alcoholprobleem onder controle hebben, in om een brug te slaan tussen de client en de verslavingszorg. Voor clienten is het makkelijker om het probleem te onderkennen bij een ervaringsdeskundige. De ervaringsdeskundige weet de client ook te motiveren om hulp te zoeken en uit het sociale isolement te komen.
Resultaten

Er zijn 24 clienten aangesloten bij het project. Vier hiervan zijn genezen van de alcoholverslaving en kunnen met het alcoholprobleem omgaan. Bij een meerderheid van deze groep is de zelfzorg verbetert en zijn weer bezig met het opbouwen van sociale contacten. Clienten, ervaringsdeskundigen en professionals in de verslavingszorg zijn positief over het project.

Geleerde lessen
Binnen de zorg werkt de Ketenzorg niet optimaal. Om clienten na de behandeling verder te helpen binnen de maatschappij moet er een keten zijn om het leefgebied van alcoholverslaafden te verbeteren. Dit heeft betrekking op arbeidsintegratie, een verandering in de leefomgeving en financien. Als dit niet werkt vallen clienten in het welbekende zwarte gat.

Bron: Tactus