Gehoor en zichtproblemen ouderen vaak niet opgemerkt

Het volume van de televisie op tien, het borduurwerk niet goed zien of de deurbel niet horen. en horen bij het ouder worden. Toch is een verbetering van het gehoor bij zo’n 60 procent van de ouderen in een verpleeghuis mogelijk. Voor het zicht is dat ruim 40 procent. Dat blijkt uit onderzoek van kenniscentrum PON.

Uit vooronderzoek van het kennisinstituut PON blijkt dat veel mensen in verpleeg- en niet goed kunnen horen en zien, vertelt onderzoeker Trude Rietveld. ‘Ouderen zelf, maar ook de familieleden en verzorgenden, denken vaak dat dit bij ouderdom hoort. Dat is natuurlijk ook zo, maar in veel gevallen kan er toch iets aan gedaan worden.’

Indrukwekkend
Een groter onderzoek dat daarop volgde, wijst uit dat bij ruim 60 procent van de ouderen een verbetering van het gehoor mogelijk is door een bezoek aan de huisarts, die kan doorverwijzen naar een audicien. Ruim 40 procent van de ouderen kunnen met een bezoek aan de optometrist het zicht verbeteren. Indrukwekkende cijfers, vindt Rietveld. ‘Het idee is dat ouderen hiermee moeten leren leven, terwijl de hulpvraag maar niet wordt gesteld.’

Deurbel
Familie en verzorgenden kunnen met een korte vragenlijst er achter komen of iemand gebaat is bij een bezoek aan de huisarts of optometrist. Rietveld: ‘Op de lijst staan eigenlijk heel eenvoudige vragen. Zoals: “Hoort u de deurbel?” of  “Staat de televisie hard?” Het probleem is volgens de onderzoeker dat de vragen zo voor de hand liggend zijn en dat ze daardoor niet gesteld worden. ‘Het schiet er voor verzorgenden vaak bij in om deze signalen ook werkelijk te registreren.’

Eenzaam
De gevolgen van slechtziendheid en gehoorproblemen zijn behoorlijk groot voor de kwaliteit van leven. ‘Je ziet dat ouderen vaker op de kamer blijven, omdat ze de gesprekken niet kunnen volgen. Ze worden eenzamer, kruipen in hun schulp of de omgeving denkt onterecht dat de oudere dementeert. Slechtziendheid kan er ook voor zorgen dat mensen sneller vallen.’

Diagnose
De vragenlijst is geen instrument om een diagnose te stellen, zegt Rietveld. Verzorgenden mogen dat immers niet. ‘Maar het haalt wel een drempel weg om het onderwerp bespreekbaar te maken en om weer alert te zijn op het “niet pluisgevoel” en de vinger aan de pols te houden.’ De checklist kan volgens de onderzoeker ook opgenomen worden in het zorgleefplan.

Bron: Zorg en Welzijn