Zo vroeg mogelijk meten van behandeleffect bij longkanker

0
276

Longarts-in-opleiding Joop de Langen onderzocht patienten met longkanker die behandeld werden met erlotinib en bevacizumab, een therapie gericht tegen de bloedvaten die de tumor van zuurstof en voedsel voorzien. Hij zag dat het meten van de tumordoorbloeding en tumormetabolisme effectiever was dan het meten van tumorgrootte om te bepalen of de behandeling aanslaat.

Longkanker is een ziekte met verschillende oorzaken en grote verschillen op microscopisch niveau. Daardoor kan het effect van behandeling heel wisselend zijn bij patienten.

Er zijn allerlei medicijnen beschikbaar en er bestaan vele aangrijpingspunten die de medicijnen op de tumor hebben, waardoor het noodzakelijk is om de juiste ‘match’ te vinden tussen medicijn en tumor. Onderzoeken die gericht zijn op het vinden van specifieke kenmerken in het tumorprofiel worden ‘biomarkers’ genoemd. Door deze biomarkers voor en tijdens behandeling in te zetten kan worden bekeken of het aangrijpingspunt van het medicament aanwezig is bij de tumor en of dit proces geremd wordt tijdens behandeling.

longarts-in-opleiding Joop de Langen onderzocht patienten met longkanker die behandeld werden met erlotinib en bevacizumab, een therapie gericht tegen de bloedvaten die de tumor van zuurstof en voedsel voorzien. Met CT-scan werd gekeken naar de tumorgrootte en met PET- en MRI-scans naar de tumordoorbloeding en tumormetabolisme.

Afname van tumorgrootte na drie weken behandeling was geassocieerd met een ziektevrij overlevingsvoordeel. Echter, bij 40% van de patienten die in deze studie een afname van tumorgrootte lieten zien, werd dit pas later in het behandeltraject zichtbaar. Bij deze patienten met stabiele tumorgrootte na drie weken was de tumordoorbloeding wel reeds afgenomen, wat laat zien dat deze parameter beter en sneller de ziektevrije overleving na behandeling kan voorspellen. Daarnaast hadden patienten met een afname van tumormetabolisme een ziekte overlevingsvoordeel dat onafhankelijk was van de verandering in tumorgrootte.

Door zo vroeg mogelijk te kijken naar het effect van de behandeling kunnen onnodige bijwerkingen worden voorkomen en kan, voordat progressie van ziekte optreedt, worden geswitcht naar een alternatief indien de behandeling niet het gewenste effect heeft. De hoop is dat dit onderzoek leidt tot een betere behandeling van patienten met longkanker, resulterend in een langere levensduur met zo min mogelijk bijwerkingen.

Meer informatie over het proefschrift in VU-DARE

* Startdatum 27-04-2012

* Tijd13.45

* Locatie Aula

* Titel Molecular imaging of NSCLC

* Spreker A.J. de Langen

* Promotor prof.dr. E.F. Smit prof.dr. O.S. Hoekstra

* OnderdeelVU medisch centrum

* WetenschapsgebiedMedisch

* EvenementtypePromotie