Rehospitalisatiegraad is een kwaliteitsindicator voor ketenzorg

Wat mij opvalt in Zweedse, Engelse en Amerikaanse studies over ketenzorg, is dat zij vaak de heropname binnen vier weken na de eerste opname als indicator hanteren voor kwaliteit. Soms geldt die re-admission rate een langere periode: niet vier weken maar bijvoorbeeld twee of zes maanden. Die duur is afhankelijk van het onderzochte type patient waarvoor de keten functioneert. Een hoge rehospitalisatiegraad betekent een signaal van te vroeg onterecht ontslag en tekort schietende post-ontslagzorg in de eerstelijn.

Auteurs Mor en Besdine gaan in een JAMA-artikel van 19 januari in op deze heropname problematiek voor Amerikaanse 65-plussers, die allen zijn verzekerd bij Medicare. De laatste tien jaar krijgen ziekenhuizen een strafkorting als zij patienten te vroeg ontslaan naar thuiszorgorganisaties die post-ontslagzorg bieden. Deze maatregel blijkt niet te werken. De ligduur blijft afnemen en de heropnames blijven toenemen. Medicare wil daarom op twee manieren de rehospitalisatie terugdringen. Ten eerste wil men zorgketens bevorderen: organisaties die zowel eerstelijnszorg als ziekenhuiszorg bieden. Ten tweede gaat men, jawel,  keten-DBC’s invoeren, althans zo vertaal ik ‘bundling Medicare acute en postacute payments’.  Medicare gaat dus Nederland volgen!

Wilt u het artikel van Mor en Besdine lezen. u vindt het alsvolgt: Mor V. & RW Besdine, Policy options to improve Discharge planning and reduce rehospitalisation, Journal of the American Medical Association (JAMA), (305), pp 302-303. Beste Nieuwsbrieflezer, evalueert of leidt u ketenzorg of zorggroepen? Gebruikt u de rehospitalisatiegraad als kwaliteitsindicator? Als u dat doet, wilt u dan een mail sturen naar ondergetekende op A.J.P.Schrijvers@umcutrecht.nl? Ik besef dat ook op deze indicator is af  te dingen. Maar er is ook enige theoretische onderbouwing aanwezig.

Guus Schrijvers