Samensturing in de zorg maakt einde aan starre organisatie

aandacht middelpunt, pati:ent centraalProfessionals in de zorg bevinden zich vaak in de spagaat tussen strak tijdbeheer enerzijds en echte aandacht voor de cliënt anderzijds. Ook leidinggevenden balanceren voortdurend tussen wat de markt vraagt en de mens nodig heeft. Zelfsturing maar vooral ook samensturing bieden voor dit dilemma alternatieve perspectieven, aldus Kees Schilder en Joop Boukes. Zij schreven het boek ‘Zelfsturing of samensturing’, dat onlangs bij uitgeverij Academic Service verscheen.

Leidinggevenden in de zorg maken een paradoxale tijd door. Ze moeten niet alleen instaan voor de continuïteit, kwaliteit en productiviteit van hun organisatie maar tegelijkertijd de organisatie ook begeleiden op weg naar zelfsturing, duurzaamheid en focus op cliënten en medewerkers als méns.

Deze zelfsturing en het centraal stellen van de mens, zijn een interactief proces tussen cliënten en medewerkers en medewerkers onderling. De auteurs noemen dit ook wel samensturing. Dialogisch leiderschap speelt hierin een beslissende rol. Het haalt cliënten, teams en managers van hun eiland af en brengt ze met elkaar in verbinding. De leidinggevende is niet langer de baas maar eerder de stuurman die de richting aangeeft, luistert, inspireert en vervolgens de taak kan overlaten aan de mensen op de werkvloer.

‘Zelfsturing of samensturing’ laat aan de hand van praktijkvoorbeelden zien welke praktische vormen organisaties hebben gevonden om samensturing te laten slagen. Daarnaast geeft het de lezer handvatten om samensturing zelf in de praktijk toe te passen.

Kees Schilder is trainer en ‘meedenker’ en auteur van Veranderen in dialoog (2011). Joop Boukes is trainer bij Lijn 5 (jeugdzorg), docent en dialoogprocesfacilitator.

Dit is een origineel bericht van Academic Service
Bron: ANP Perssupport