Schippers wil af van abonnementstarief huisartsen

Op dinsdag 29 november heeft Minister Schippers de Nederlandse Zorg Autoriteit (NZA) gevraagd om een uitvoeringstoets over de mogelijkheid om het  huisartsen voortaan helemaal per consult te betalen en het abonnementstarief af te schaffen. Zij hoopt dat huisartsen dan met elkaar gaan concurreren, meer uren draaien en doelmatiger gaan werken. Met dit bericht kwam de Almeerse huisarts Arno Timmermans. Hij is tevens voorzitter van het Nederlands Huisartsen Genootschap. Hij deed deze mededeling aan het einde van een congres over kwaliteit van de Almeerse gezondheidszorg. Aan dit congres deden ruim honderd Almeerse huisartsen en  specialisten  deel. Ondergetekende was voorzitter van het genoemde congres. Het bericht sloeg in als een bom. Ten eerste vanwege de vooronderstelling dat huisartsen lui zijn en inefficient. Wat absoluut niet waar is. Ten tweede vanwege de timing: huisartsen worden toch al gepakt vanwege de kortingen van 130 miljoen. Ten derde vanwege het afschaffen van het inschrijven op naam, dat nou juist de band tussen huisarts en patient bevordert. En die is zo belangrijk voor patienten met chronische aandoeningen. De overgang van deze onheilstijding naar het ridderen van huisarts Nico van Duijn was groot.

Vorig artikelConcentratie van verloskunde is al lang aan de gang, maar wat levert die op?
Volgend artikelSociale Media: Is er een grens?
Guus Schrijvers (getrouwd met Els Zwaan, drie kinderen) werd op 24 juni 1949 geboren in Amsterdam als zesde kind in een katholiek onderwijzersgezin. Na het gymnasium B diploma behaald te hebben(1967) ging hij in Amsterdam economie studeren. Hij studeerde cum laude af (1973) bij prof. Wim Duisenberg op de na-oorlogse conjunctuurgolven en bij prof. Joop Hattinga Verschure op zelfzorgafdelingen in ziekenhuizen. In 1980 promoveerde hij in Maastricht op het onderwerp regionalisatie en financiering van de Engelse, Zweedse en Nederlandse gezondheidszorg. Een stelling uit zijn proefschrift werd zijn levensmotto: wie de kleine structuren niet eert, maakt de grote structuren verkeerd. Hij promoveerde bij de grondlegger van de Nederlandse gezondheidseconomie prof. Lou Groot en bij genoemde Hattinga Verschure. Van 1974 -1984 was Schrijvers lid van de Gemeenteraad van Utrecht voor de Partij van de Arbeid. Hij ‘deed’ daar portefeuilles zoals Volksgezondheid, Welzijn, Cultuur en Financiën. Op 1 juni 1987 werd Schrijvers samen met prof. Joop van Londen hoogleraar Public Health bij de Medische Faculteit Utrecht. Dat betekende voor hem een switch van macro onderwerpen zoals de inrichting van het verzekeringsstelsel naar kleinschalige projecten zoals educatie van diabetespatiënten. Uit een interview uit 1987 komt het citaat: ‘als de faculteit mij vraagt voor deze leerstoel, wil ik wat betekenen voor de faculteit. Dan geef ik de macro-onderwerpen op.’ Samen met Van Londen richtte hij zich in 1987 op innovaties in de thuiszorg en op ketenzorg bij chronische zieken. Later zou het die activiteiten onder de vlag disease management bundelen. Tien jaar kwam de belangstelling voor ketens in de spoedzorg erbij. Zijn kennis op dit terrein bundelde hij in het boek Moderne Patiëntenzorg in Nederland, dat hij in 2002 samen met de plaatsvervangend hoofdinspecteur drs. Nico Oudendijk voor de gezondheidszorg schreef. Vanaf het eerste begin had het bevorderen van het onderwijs in de Sociale Geneeskunde en de Volksgezondheid zijn grote aandacht. Toen Van Londen en hij begonnen was er helemaal niets op dit terrein. Schrijvers: ‘Een grote triomf ervoer ik op 2 april 1994 toen na zeven jaar trekken en duwen de eerste medische studenten bij een GGD en een Arbodienst een verplicht co-schap Sociale Geneeskunde liepen.’ In 1999 kwam een nieuw curriculum voor de medische studenten tot stand. Tropenjaren volgden tot 2006 voor hem en zijn collega dr. Gerdien de Weert om alle uitbreidingen van het sociaal geneeskundige onderwijs bij te benen. Zijn collegestof bundelde hij in 1997 en na verschillende drukken in 2002 in het boek Een kathedraal van Zorg en in de Engelse variant daarvan Health and Health Care in the Netherlands. Per 1 juli 2007 gaan de onderzoeksactiviteiten van Schrijvers over in de Unit Innovaties in de Zorg binnen het Julius Centrum, dat hij in 1996 met collega prof. Rick Grobbee oprichtte. Zijn aandacht blijft liggen bij Disease Management en Spoedzorg. Schrijvers: ‘Ik begrijp nog steeds niet helemaal hoe die kleine structuren binnen Disease management en spoedzorg precies functioneren. Er is tegenwoordig ook veel uitwisseling met collega’s in Noord Amerika en elders in Europa. Dat verrijkt het inzicht in hoge mate. Elk land is op dit terrein een laboratorium voor een ander land..Voorlopig heb ik mijn handen vol aan de nieuwe Unit. Toch zou ik nog twee boeken willen schrijven.Het ene krijgt als titel, De gemoderniseerde kathedraal van zorg. Het tweede boek moet gaan over ondernemersschap en gelijke toegang tot de zorg. Beide zijn belangrijk maar o zo moeilijk te combineren. Hierbij zou ik de kennis van macro econoom weer kunnen gebruiken.’ Als oud hoogleraar Public Health en gezondheidseconoom bij het UMC Utrecht. geeft hij met zijn nieuwe boek ‘Zorginnovatie volgens het Cappuccinomodel.’ zijn visie hoe de gezondheidszorg eruit zou kunnen zien in een maatschappij met schaarste aan zorg. Het boek is bestemd voor het middenkader van zorgorganisaties. Naast schrijver van boeken en artikelen over de gezondheidszorg is Guus lid van enkele stuurgroepen en begeleidingscommissies en geef ik lezingen en workshops. Guus Schrijvers is voor voordrachten, dagvoorzitterschappen, interviews en onderzoeksopdrachten te bereiken via mail@schrijvers.nl en telefonische via zijn secretaresse Annet Esser op telefoonnummer 030 250 9359.

2 REACTIES

  1. Meer uren draaien en doelmatiger gaan werken:
    als parttime werkend huisarts en praktijkhouder werk ik al ruim 40 uur per week. Doelmatig en goedkoop werken doe ik ook. De zorgverzekeraar heeft mij daar nog recent voor beloond.

    Ik zou zeggen: afschaffen dat verrichtingen tarief en helemaal overstappen op abonnement en dat dan natuurlijk wel zo vaststellen dat je er een inkomen aan over houdt dat past bij de zwaarte van het beroep van huisarts.

  2. Bijzonder dat Mevr. Schippers nog steeds niet in de gaten heeft dat alle concurrentie vervorderende maatregelen in de gezondheidszorg tot noch toe alleen maar kostenverhogend hebben gewerkt.
    Acties van deze minister beginnen te lijken op een vete richting huisartsen.
    Doelmatigheid mag je altijd naar kijken maar om in algemene zin te veronderstellen dat huisartsen lui zijn gaat wel erg ver hoor.
    Wellicht tijd om het malieveld te betreden?

Comments are closed.