Zorginnovatie schiet niet op sinds 2002

In het jaar 2002 verscheen het boek Moderne patientenzorg in Nederland:van kennis naar actie onder redactie van Guus Schrijvers, van VWS-medewerkers Nico Oudendijk en Petra de Vries en van Julius medewerker Margriet Hageman. In dat boek komen 21 zorginnovatieprojecten aan bod, die op dat moment bewezen reeds effectief waren. Onlangs, acht jaar later dus, heeft de Raad voor de Volksgezondheid & Zorg (RVZ) nagegaan, of deze innovaties zich daadwerkelijk hebben verspreid over de gezondheidszorg. Per project heeft zij dit beoordeeld.

De resultaten zijn mager. De oncologische ketenzorg is onvoldoende van de grond gekomen. De case manager voor psychogeriatrische  patient bestaat nog nauwelijks. De traumazorg vertoont nog steeds onvoldoende samenhang. De zorg voor mensen met een beroerte is vaak nog niet geïntegreerd. Het transmurale netwerk in Twente is vastgelopen en gestopt.

Daarnaast zijn er ook successen te noemen: de zorg aan risicozwangeren heeft zich wel verspreid volgens de RVZ. Almere is een succes gebleven voor de eerstelijn en kreeg navolging in nieuwe steden en woonwijken. De huisartsenposten zijn er overal gekomen. De studie van de RVZ leest als een geschiedschrijving van de zorgvernieuwing over de periode 1990 tot 2010. In hun eigen boek behandelden de auteurs hun projectgeschiedenis vanaf circa 1990 tot 2001. De RVZ sluit hierop aan. Studenten en projectleiders hebben veel aan deze RVZ studie die als titel heeft: Moderne patientenzorg in Nederland: acht jaar later. Het is te bestellen via: http://www.rvz.net/cgi-bin/list_advice.pl