Abonnementstarief is welkom in de Eerstelijn

Dezer jaren ontvangen huisartsen ongeveer de helft van hun inkomen via een abonnementstarief en de andere helft op basis van verrichtingen. Naar mijn mening moet het zwaartepunt komen te liggen op het abonnementstarief bijvoorbeeld in de verhouding van 80/20. Natuurlijk moet dan wel het abonnementstarief voor een chronische zieke worden opgetrokken naar bijvoorbeeld 400 euro per jaar, een bedrag dat ik enkele jaren geleden in Nieuw Zeeland tegenkwam. Onder het abonnementstarief voor een chronische zieke zou meer kunnen vallen dan alleen huisartsenzorg: ook bijvoorbeeld fysiotherapie en zelfmanagement bevordering. Woorden van deze strekking sprak ondergetekende op de projectendag van de Zorggroep Almere die plaats vond ter gelegenheid van het dertig jaar bestaan van de zorggroep en haar voorgangers. In mijn lezing blikte ik vooruit op vraagstukken die de eerstelijn in de komende jaren tegen gaat komen. Één daarvan betrof de ontwikkeling van het abonnementstarief. Zes andere onderwerpen betreffen: 2. Lukt het om veilige, interactieve telezorg van de grond te krijgen?  3. Moeten we anderhalfde lijnsvoorzieningen willen? 4. Gaat de eerstelijn activiteiten aanbieden die uitstijgen boven het reguliere pakket van de Awbz en de Zorgverzekeringswet? 5. In welke mate blijft de eerstelijn vraaggericht, ook als patienten liever ongezond leven? 6. Krijgen professionals belangstelling voor de arbeidsproductiviteit en willen ze meer patienten zien bij gelijk blijvend aantal werkuren? 7. In welke mate wordt de eerstelijn aandoeningsgericht en blijft zij wijkgericht?  Bij elk vraagstuk gaf ik een eigen, voorzichtige mening. Ik had geen Power Point ter ondersteuning van het betoog. Het was een rede in een grote zaal met vele gemotiveerde professionals, patienten en leidinggevenden. Ik sprak voor de vuist weg.  Tot zover dit bericht. In de Masterclass Geïntegreerde Eerstelijnszorg die op 15 december begint, komen bovengenoemde zeven vraagstukken uitgebreid aan de orde. De masterclass is ten eerste bestemd voor ervaren professionals. In vorige edities namen vele ervaren huisartsen, verpleegkundigen, fysiotherapeuten en apothekers deel. Ten tweede is de masterclass bestemd voor leidinggevenden zoals (adjunct-)directeuren van gezondheidscentra, zorggroepen en huisartsenlaboratoria; ROS medewerkers, beleidsmedewerkers van nationale instanties en zorginkopers van zorgverzekeraars. Wil jij deze masterclass volgen? Wil jij nieuwe kennis(sen) opdoen? Wil jij jouw ervaringen delen met die van universitaire docenten en andere masterclass deelnemers? Surf dan naar www.unitzorginnovatie.nl klik door op ‘Masterclasses’ lees de uitgebreide brochure, meld je aan en doe mee. Overigens vindt op 4 november het nationale congres over recente ontwikkelingen in de eerstelijn plaats. Surf hiervoor naar genoemde website maar klik dan door op ‘aankomende congressen’.

Guus Schrijvers

Vorig artikelStudent gezocht voor onderzoek naar COPD ketenzorg
Volgend artikelGebrek aan ontruimingservaring leidt tot schijnveiligheid in de zorg
Guus Schrijvers (getrouwd met Els Zwaan, drie kinderen) werd op 24 juni 1949 geboren in Amsterdam als zesde kind in een katholiek onderwijzersgezin. Na het gymnasium B diploma behaald te hebben(1967) ging hij in Amsterdam economie studeren. Hij studeerde cum laude af (1973) bij prof. Wim Duisenberg op de na-oorlogse conjunctuurgolven en bij prof. Joop Hattinga Verschure op zelfzorgafdelingen in ziekenhuizen. In 1980 promoveerde hij in Maastricht op het onderwerp regionalisatie en financiering van de Engelse, Zweedse en Nederlandse gezondheidszorg. Een stelling uit zijn proefschrift werd zijn levensmotto: wie de kleine structuren niet eert, maakt de grote structuren verkeerd. Hij promoveerde bij de grondlegger van de Nederlandse gezondheidseconomie prof. Lou Groot en bij genoemde Hattinga Verschure. Van 1974 -1984 was Schrijvers lid van de Gemeenteraad van Utrecht voor de Partij van de Arbeid. Hij ‘deed’ daar portefeuilles zoals Volksgezondheid, Welzijn, Cultuur en Financiën. Op 1 juni 1987 werd Schrijvers samen met prof. Joop van Londen hoogleraar Public Health bij de Medische Faculteit Utrecht. Dat betekende voor hem een switch van macro onderwerpen zoals de inrichting van het verzekeringsstelsel naar kleinschalige projecten zoals educatie van diabetespatiënten. Uit een interview uit 1987 komt het citaat: ‘als de faculteit mij vraagt voor deze leerstoel, wil ik wat betekenen voor de faculteit. Dan geef ik de macro-onderwerpen op.’ Samen met Van Londen richtte hij zich in 1987 op innovaties in de thuiszorg en op ketenzorg bij chronische zieken. Later zou het die activiteiten onder de vlag disease management bundelen. Tien jaar kwam de belangstelling voor ketens in de spoedzorg erbij. Zijn kennis op dit terrein bundelde hij in het boek Moderne Patiëntenzorg in Nederland, dat hij in 2002 samen met de plaatsvervangend hoofdinspecteur drs. Nico Oudendijk voor de gezondheidszorg schreef. Vanaf het eerste begin had het bevorderen van het onderwijs in de Sociale Geneeskunde en de Volksgezondheid zijn grote aandacht. Toen Van Londen en hij begonnen was er helemaal niets op dit terrein. Schrijvers: ‘Een grote triomf ervoer ik op 2 april 1994 toen na zeven jaar trekken en duwen de eerste medische studenten bij een GGD en een Arbodienst een verplicht co-schap Sociale Geneeskunde liepen.’ In 1999 kwam een nieuw curriculum voor de medische studenten tot stand. Tropenjaren volgden tot 2006 voor hem en zijn collega dr. Gerdien de Weert om alle uitbreidingen van het sociaal geneeskundige onderwijs bij te benen. Zijn collegestof bundelde hij in 1997 en na verschillende drukken in 2002 in het boek Een kathedraal van Zorg en in de Engelse variant daarvan Health and Health Care in the Netherlands. Per 1 juli 2007 gaan de onderzoeksactiviteiten van Schrijvers over in de Unit Innovaties in de Zorg binnen het Julius Centrum, dat hij in 1996 met collega prof. Rick Grobbee oprichtte. Zijn aandacht blijft liggen bij Disease Management en Spoedzorg. Schrijvers: ‘Ik begrijp nog steeds niet helemaal hoe die kleine structuren binnen Disease management en spoedzorg precies functioneren. Er is tegenwoordig ook veel uitwisseling met collega’s in Noord Amerika en elders in Europa. Dat verrijkt het inzicht in hoge mate. Elk land is op dit terrein een laboratorium voor een ander land..Voorlopig heb ik mijn handen vol aan de nieuwe Unit. Toch zou ik nog twee boeken willen schrijven.Het ene krijgt als titel, De gemoderniseerde kathedraal van zorg. Het tweede boek moet gaan over ondernemersschap en gelijke toegang tot de zorg. Beide zijn belangrijk maar o zo moeilijk te combineren. Hierbij zou ik de kennis van macro econoom weer kunnen gebruiken.’ Als oud hoogleraar Public Health en gezondheidseconoom bij het UMC Utrecht. geeft hij met zijn nieuwe boek ‘Zorginnovatie volgens het Cappuccinomodel.’ zijn visie hoe de gezondheidszorg eruit zou kunnen zien in een maatschappij met schaarste aan zorg. Het boek is bestemd voor het middenkader van zorgorganisaties. Naast schrijver van boeken en artikelen over de gezondheidszorg is Guus lid van enkele stuurgroepen en begeleidingscommissies en geef ik lezingen en workshops. Guus Schrijvers is voor voordrachten, dagvoorzitterschappen, interviews en onderzoeksopdrachten te bereiken via mail@schrijvers.nl en telefonische via zijn secretaresse Annet Esser op telefoonnummer 030 250 9359.